Bill POV.

Vandaag mag Tom naar huis en ik ben blij dat Timothy mee is gekomen. Het is voor hem ook niet makkelijk dat z'n eigen vader hem niet herkent. "Het komt wel weer helemaal goed met papa," zegt Timothy, iets wat hij mij elke dag verteld om mij gerust te stellen.

"Ik hoop het lieverd," zeg ik en ik laat mijn hand even op mijn buik rusten. Ik denk dat de geboorte van de baby gaat zijn voordat Tom weer de oude gaat zijn. Het is geen wekenplan of een maandenplan, maar echt een jarenplan, ook al is het nog niet bekend of hij ooit nog de oude wordt, maar grotendeels de oude zal ik al tevreden meer zijn. "Weet je zeker dat Erik het dit keer wel redt met alle kinderen?" Vraag ik dan.

"Oh, 100%. Ik heb hem geleerd wat ervoor kan zorgen dat de kinderen stoppen met ruzies," zegt Timothy en ik knik even waarna we de kamer inlopen. Samen met Timothy help ik Tom in de rolstoel, iets wat knap lastig is wanneer iemand z'n handen en voeten niet meer kan gebruiken. Ook al lijkt hij al iets te kunnen met z'n rechterhand, maar dat lijkt het enige dat automatisch hersteld. De rest vraagt echt om therapieën en als we het op deze manier niet redden moet hij misschien naar een revalidatiecentrum, maar dat hoop ik niet, want ik wil niet zonder hem. "Pap, ik duw de rolstoel wel," zegt Timothy en ik knik even waarna we gezamenlijk naar buiten lopen.

Bij de auto besef ik dat we Tom ook nog in de auto moeten krijgen en samen met Timothy krijg ik hem met moeite in de auto. Misschien moet ik mijn ouders om hulp vragen of zelfs Tom z'n moeder en stiefvader, want als ik Tom bij mij wil houden heb ik die hulp nodig.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Hoop dat tom snel iets terug krijgt van zijn geheugen
    Ze hebben het echt zwaar als gezin zo

    3 weken geleden
    • syllie1992

      Ja, het zijn zware tijden voor ze:(

      3 weken geleden
    • Luckey

      😭

      3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen