Tom POV.

Wanneer de kinderen thuis zijn zet ik mij bij Jackson neer. "En, hoe was het na mijn verhaal?" Vraag ik.

"We werden niet meer geplaagd," zegt hij en ik knik tevreden. Ik ben blij dat het heeft gewerkt. Natuurlijk is het afwachten of het ook effect heeft op de langere termijn, maar ik heb er best wel vertrouwen in.



Een aantal jaar later.

Bill POV.

Tom, Tim en ik zitten weer eens bij de dokter. Tim was gevallen waardoor hij een snee op z'n gezicht heeft. Ik begin steeds meer te beseffen dat het leven er niet veiliger op wordt voor Tom met armen die het niet doen. Als hij struikelt of bijna valt, hij kan zich zelf niet opvangen of ergens aan vastgrijpen.

"Zo, de wond is weer verzorgd," zegt de dokter en ik kijk even naar Tim.

"Zie je pap, het viel wel mee," zegt Tim dan tegen Tom.

"Ik weet het lieverd. Ik ben gewoon geschrokken," zegt Tom en hij legt z'n arm om Tim heen.

"In zijn dossier staat dat er een operatie mogelijk is om z'n armen te laten werken," zegt ze dokter.

"Klopt, maar toen we dat hoorden was Tim nog zo jong, eigenlijk te jong naar onze mening," laat ik de dokter weten.

"Tim zit nu op een leeftijd waarop jullie het met hem zouden kunnen bespreken. Het is maar een tip," zegt de dokter en ik knik even waarna we kunnen vertrekken.

"Over welke operatie had de dokter het papa's?" Vraagt Tim buiten en hij kijkt van mij naar Tom en weer terug.

"Zullen we dat thuis rustig bespreken?" Stelt Tom voor en Tim knikt waarna we rustig naar huis lopen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw ben benieuwd hoe Tim gaat reageren als die het hoort

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen