Foto bij Hoofdstuk 25

Ik wist niet, dat je iemand zo grondig zou kunnen haten. Dan heb ik het over het gevoel dat door je heen raast, dat je misselijk wordt als je aan die persoon denkt. De afkeer die bij je op komt, bij zijn of haar naam. Nou dat gevoel, dat heb ik bij meneer Kenwright.

Harry heeft verteld over wat er gebeurd is, hoe hij aan zijn verloofde gekomen is. Het is misselijkmakend.....
De salade ligt nog steeds onaangeroerd op mijn bord, terwijl het gesprek zich nogmaals door mijn hoofd afspeelt.

"Uiteindelijk had ik geen keuze, ik moest om haar hand vragen. Want als ik dat niet zou doen, zou mijn vader alle banden met mij afsnijden. Dat zou betekenen dat ik niet langer een Kenwright ben, ik geen erfenis heb, geen houvast. Hij zou er voor zorgen dat ik mijn moeder niet meer zou zien, hij zou mij verbieden ooit nog thuis te komen. Ik weet dat hij daar toe in staat is, hij laat mensen wel vaker verdwijnen. Ik kan mijn moeder niet breken June, ik hou van haar. Zij is de enige, de enige waarvan ik hou."

Ik heb geprobeerd oplossingen te bedenken, maar Harry heeft alle van tafel geveegd. Ik ben gestopt zodra hij boos werd, 'denk je dat ik niet alles al geprobeerd heb?' Daar had hij een punt, hij had alles geprobeerd. Maar hij zit vast in het web van zijn vader, waar hij niet uit weet te komen.
Ik heb hem proberen te troosten, zijn hand vast gehouden en geluisterd. Maar hij is verdwaald, in zijn eigen emoties en de dreigingen.

"Dus nu heb ik Yara, ik haat haar! Ze is alles wat ik verafschuw, ze is zo ontzettend dom... Het enige waarin zij kan denken is in geld uitgeven, kleding en haar uiterlijk." Het is overduidelijk dat hij niet helemaal helder kan denken nu, want hij zit in een negatieve en gevaarlijke bubbel. Hij snauwt het personeel van het restaurant af, ik sfeer dat ik iemand huilend heb zien weglopen. We zijn niet echt veel verder gekomen met eten, maar Harry neemt wel de ene whiskey na de andere. Hij kijkt ernaar of het iets kostbaars is, hij houdt het glas in zijn handen en draait de inhoud rond.
"Maar," Harry grijnst terwijl hij het glas oppakt en het naar mij toe houd. "Ik heb jou weer terug, de enige die mij op mijn voeten houdt."
Ik rol met mijn ogen, terwijl ik luister naar Harry zijn onnozelen gepraat.
"Hoe gedraag jij jezelf tegen Yara, Harry?" Harry kijkt mij met een verbaasde blik aan, terwijl hij de alcohol van zijn lippen likt. "Ik kan mijzelf nog goed herinneren, wat een zak jij was."
Harry kijkt mij strak aan en ik zie de blik in zijn ogen langzaam veranderen, de schittering dooft langzaam. "Serieus? Ga je haar verdedigen?"

Ho wat? Wat doe ik nu verkeerd?

"Ik geloof het niet, ik dacht dat we alles hadden opgelost. Maar hier ga je weer, get over it." Harry zijn stem is dreigend en boos, hij houdt totaal geen rekening met zijn omgeving. Hij slaat zijn whiskey achterover en wijst met een vinger naar mij, terwijl hij nu op een lage toon tegen mij praat. "Waag het niet, om mij te bekritiseren Wilson."

Ik sta op, ik voel de rilling nog door mijn ruggengraat gaan van zijn waarschuwing. Ik pak mijn glas water en smijt het in zijn gezicht, "fuck you Styles. Ik laat jou niet zo tegen mij praten, die tijd hebben we gehad."
Met trillende handen van de adrenaline loop ik weg, het restaurant uit.
Hij is gek, het ene moment is hij lief en grappig. Hij is mijn vriend en kunnen we lachen. Dan opeens slaat hij om, naar die irritante son of a bitch! Hij is dan de duivel zelf, met die dodende blik. Zijn stem die dan omslaat en je achtervolgt in je ergste nachtmerries.
Waarom vallen wij hier elke keer weer in terug? Ik haat het zo erg, maar we kunnen elkaar moeilijk beheersen.

Ik besluit terug te gaan naar het appartement wat ik een maand terug in alle haast heb verlaten, ik heb tenslotte de sleutel van Harry gekregen.
Als ik op de bovenste verdieping loop, door de vertrouwde gang naar mijn deur verstijf ik. Ik zie Yara, ze komt met 2 vriendinnen net de deur uit.

Waarom word ik opeens zenuwachtig van haar? Waarom wil ik niet gezien worden?

Mijn ogen scannen de ruimte, maar er is geen uitweg en ik ben al gezien. Ik besluit door te lopen, terwijl ik mij verschrikkelijk ongemakkelijk voel als ik langs de 3 vrouwen loop. Hoe zelfverzekerd ze daar staan, op hoge hakken en korte jurkjes. Perfect gestyled haar, lange nagels en dure accessoires. Als ik de sleutel in het sleutelgat steek, hoor ik de hoge en slijmerige stem van Yara. "Hallo, ben jij de nieuwe buurvrouw?" Haar ogen scannen mijn outfit, ze is duidelijk verbaast over mijn kledingkeuze.
"Ehm... ja, ja dat ben ik." Heel smooth weer June...
Ik steek mijn hand uit en glimlach naar haar, met een grote glimlach pakt ze mijn hand en schud deze. "Ik ben Yara, de verloofde van Harry Edward Styles Kenwright." Ze wacht duidelijk op een compliment, terwijl ze mij recht aan kijkt.
Dus ik geef haar waar ze om vraagt.
"Nee dat meen je, ga weg!" Ze giechelt en kijkt trots, terwijl haar vriendinnen om haar heen gaan staan. Dan laat ze mij haar hand zien, "kijk maar, hier is het bewijs." Een mega grote glimmende ring met diamanten siert die perfecte dunne vinger van haar. Ergens voel ik de drang die perfecte vinger van haar gemanicuurde hand af te trekken.
"Wauw, hij moet je wel heel leuk vinden." Ik zet een grote neppe glimlach op, terwijl de vrouwen voor mij giechelen. "Ik moet naar binnen, sorry." Ik wijs naar mijn deur en maak duidelijk dat ik weg wil, terwijl ik de sleutel omdraai in het slot.
"Ja sorry, we houden je op. We moeten snel een keertje wat drinken, als nieuwe buren." Opnieuw 2 neppe glimlachen, opnieuw beleefde acceptatie. Dan open ik de deur en stap naar binnen. Ik sluit de deur net niet helemaal en kan het niet laten om te luisteren als ik de vrouwen giechelend hoor weglopen.

"Wat een freak." "Zag je haar kleding?"

Ik heb genoeg gehoord en sluit de deur snel, voor mijn gevoelens te diep geraakt worden. Maar mijn gevoelens worden niet met rust gelaten als ik het appartement inkijk.
Mijn maag draait rond, een schuldig gevoel bekruipt mij en ik zet mijn tanden hard in mijn onderlip.
De afgelopen maand heeft heel duidelijk Harry hier toevlucht gezocht, zijn platenspeler staat op de tafel. Vele LP's liggen erom heen, sommige in volgorde en gerangschikt op alfabet. Wie is hier nou een freak?
Het valt mij op dat mijn appartement vol met persoonlijke spullen van Harry staat, zijn gitaar staat in de hoek naast de bank. Als ik verder naar binnen loop zie ik dat er boeken op de salontafel liggen, voorzichtig pak ik ze op. Het voelt gek, om zo iets persoonlijks van Harry vast te houden. Als ik het eerste boek open, waarvan de titel luid 'The Course of love', zie ik de ezelsoren en de kleine aantekeningen aan de zijkanten. Snel sla ik het weer dicht en leg ik het terug waar ik het gevonden heb, dit is te persoonlijk.
Als ik dacht dat dat persoonlijk was......

In de slaapkamer is duidelijk te zien, dat hij niet altijd in zijn eigen bed geslapen heeft. Die klootzak heeft in mijn bed geslapen, mijn bed! Het bed is onopgemaakt, er ligt een oplader op het nachtkastje en in bed liggen papieren verspreid. Nieuwsgierig pak ik er 1 op, mijn ogen gaan over de woorden op het blad.

Woke up alone in this empty hotel room?
Played with myself, where were you?
Fell back to sleep, I got fucked drunk by noon
I've never felt less cool


Ik trek mijn wenkbrauwen op bij de woorden die ik lees, er zijn woorden weg gekrast, staan vraagtekens. Er is een hoop gekrabbel, maar door alles heen, is duidelijk een alinea te lezen.
Ik lees het een paar keer opnieuw, dan worden mijn ogen groot. Kijk nog eens naar het bed, dan naar de tekst. Played with myself, where were you? What the fuck Styles! Staat daar wat ik denk dat er staat, heeft hij dit geschreven in mijn bed?
Ik leg met een walgende blik het papier terug waar ik het gevonden heb en loop de badkamer in, als mijn oog op de prullenbak valt, zegt het mij genoeg. I'm going to kill him!

Reacties (1)

  • LeLouisx3

    Alweer een leuk hoofdstukje! Wat een rotmens is die Yara... (doet me denken aan Janah uit mijn story 🤮 Hun namen lijken dan nog op elkaar...)

    Ik hoop dat Harry met zijn dronken kop bij haar in bed belandt en dat ze make-up seks hebben

    From the dinning table(H)(H)

    6 maanden geleden
    • bels

      Nu je het zegt, inderdaad 😱 daar heb ik dus zo niet bij stil gestaan.

      Wie weet wat er allemaal gebeurd hierna 😏😏😏😏

      6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen