Bill POV.

"Ik weet dat je mij het liefst nooit meer zou zien en dat je er niet aan moet denken om op deze manier aan mij verbonden te zijn," zegt Tom en ik hoor z'n stem breken.

"Kom hier," zeg ik dan en ik sla mijn armen om hem heen.

"Ik kan het ook alleen doen, dat is geen probleem," zegt Tom zachtjes waarna een snik z'n mond verlaat en ik begin mij alleen maar rotter te voelen.

"Je hoeft het niet alleen te doen. Ik weet hoe het voelt als de andere vader het kind ontkent of er niks mee te maken wil hebben, ik breng mijzelf niet naar dat niveau," zeg ik terwijl ik over Tom z'n rug wrijf.

"Dank je," zegt Tom zachtjes waarna ik hem mee naar binnen neem en de deur achter mij sluit. "Heb je hier wel plek voor een tweede baby?" Vraagt Tom.

"Het kamertje dat over is, is wat klein, maar geschrikt voor een babykamer is het denk ik wel, zeker omdat hij of zij hier niet de hele tijd gaat zijn in tegenstelling tot de baby in mijn buik," zeg ik en Tom knikt even.

"Hoe, ehm, hoe gaat het nu op het werk met die Lucas?" Vraagt Tom ineens en ik bijt even in mijn lip.

"Laat ik zeggen dat hij net doet alsof we nooit meer dan collega's zijn geweest," zeg ik. Het doet pijn, maar ik ga hem niet het plezier doen om ontslag te nemen. Ik blijf daar werken tot ik ooit wat beters vindt en die kans is klein.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Ze moeten elkaar gebruiken

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen