Een paar jaar later.

Bill POV.

"Ik ga even een kijkje nemen in de stad. Ik heb gelezen dat de opbouwwerkzaamheden eindelijk zijn afgerond," laat ik Tom weten.

"Dat is geweldig. Ik heb dat niet zo meer in de gaten gehouden," zegt Tom en ik hoor de schaamte in zijn stem.

"Dat is niet erg. Het duurde ook wel heel lang," zeg ik en Tom knikt.

"Ik ga binnenkort ook wel een kijkje nemen, goed?" Zegt Tom.

"Je kan nu ook gelijk mee. William en de kindermeisjes letten wel op de kinderen," zeg ik waarna Tom toch maar knikt en ik pak zijn hand vast waarna ik samen met Tom naar buiten loop en de frisse lucht inadem. "Ik houd van de buitenlucht," zeg ik.

"Ik ook. Soms mis ik mijn werk, buiten," zegt Tom en ik knik begrijpend.

"Dat snap ik ook wel. Ach, schat," zeg ik.

"Het is niet erg. Wat er de laatste keer is gebeurt zorgt er wel voor dat mijn angst er ook is," zegt Tom en ik knik begrijpend waarna ik z'n hand vastneem en samen met hem, en ook Georg en Gustav, richting het stadje vertrek.



Eenmaal in het stadje kijk ik mijn ogen uit. "Het is nog mooier geworden dan dat het was," zeg ik en Tom knikt instemmend waarna we er doorheen lopen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Gekukkig is de stad weer opgebouwd!

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen