Bill POV.

Het is nu twee dagen later en Tom staat opnieuw voor de deur. "Voel jij die onzekerheid ook?" Vraagt Tom gelijk en ik knik even.

"Ze zeggen dat, dat er bij hoort. Elke aankomende ouder twijfelt," zeg ik en Tom knikt even.

"Ik dacht dat ik nooit zo'n twijfelaar zou kunnen zijn. Ik heb altijd zeker geweten dat ik het zou kunnen," laat Tom dan weten.

"Dat snap ik. Ik denk dat hormonen er ook wel wat voor kunnen zorgen dat de twijfel toeneemt," zeg ik en Tom knikt even.

"Ik hoop dat ik bij jou terecht kan als ik erover wil praten," zegt Tom onzeker en even twijfel ik waarna ik toch knik. We moeten dit gewoon samen doen. Tom draagt mijn kind en ik moet ervoor zorgen dat hij dat op een ontspannen manier kan doen, dat is mijn taak. Het is jammer dat Lucas zo niet denkt wanneer het om mijn zwangerschap gaat, maar in ieder geval één van mijn kinderen gaat twee ouders hebben. "Dank je," zegt Tom.

"Oh, nu ik eraan denk. Ik heb de rammelaar die je voor mijn kindje had gekocht daar liggen. Ik dacht, misschien wil je hem nu voor ons kindje," zeg ik.

"Ik heb hem toch voor jou gekocht," zegt Tom.

"Dat weet ik, maar zo één ga je hier niet vinden, dus ik vraag het maar," zeg ik.

"De kids vinden het vast niet erg als ze de rammelaar moeten delen," zegt Tom.

"Ik hoop het," zeg ik, ook al denk ik inderdaad dat ze dat op zo'n jonge leeftijd geen probleem gaan vinden. "Oh, ehm, kan ik je wat te drinken aanbieden?" Vraag ik en Tom knikt even.

"Doe maar hetgeen dat jij graag drinkt tijdens je zwangerschap," zegt Tom waarna ik maar knik en naar de keuken loop om het te halen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi
    Die rammelaar moet voor hun kindje en voor die van Lucas een andere die er op lijkt!
    Sorry maar Tom heeft die wel speciaal voor Bill gekocht

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen