Tom POV.

Vandaag zijn de kinderen door een arts onderzocht, en zoals verwacht is er niks gevonden, ook al was ik even bang dat ze wel iets zouden vinden. En dan bedoel ik niet iets wat op verwaarlozing of mishandeling kan wijzen, maar eerder dat er medisch iets mis zou zijn, zonder dat Bill en ik het door hebben gehad. Is het raar dat ik daar even bang voor ben geweest?

"Hopelijk zijn we binnenkort weer helemaal van de kinderbescherming af," zegt Bill.

"Ik weet het wel zeker. Ze kunnen niks bewijzen, dus wie ons dan ook gemeld heeft, ze kunnen er niks mee," zeg ik en Bill knikt en hij legt z'n arm om mij heen wanneer ineens de bel gaat. "Ik ga wel schat," zeg ik en ik druk een zoen op z'n wang waarna ik naar de deur loop.

"Hoi Tom," zegt Bianca.

"Wat kom jij hier nu weer doen?" Vraag ik.

"Ik hoopte dat jullie mijn bericht hebben begrepen," zegt Bianca.

"Wacht, jij hebt ons bij de kinderbescherming gemeld?" Vraag ik geschrokken.

"Natuurlijk. Hoe kan ik anders een deel van Cindy haar leven worden," zegt Bianca.

"Je bent zeker vergeten te vertellen hoe het er in jouw huisje uit zag met Cindy?" Vraag ik, want dat was pas erg en als Bianca ons voor niks bij de kinderbescherming kan melden, misschien had ik dat toen moeten doen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik wist het de bitch!
    Dit is zo erg dat ze dit doet!

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen