Bill POV.

Vandaag wordt Tim geopereerd. We merken echt bij de kinderen dat ze zich zorgen maken. Tom en ik hebben er zoveel als mogelijk aan gedaan om die zorgen weg te nemen, maar je neemt nooit alles weg. Zeker niet wanneer je, je zelf zo'n zorgen maakt.

"De kinderen zijn bij ons in goede handen," stelt Wilco ons gerust en ik knik even.

"Als ze ons willen bellen, zeg dat ze dat altijd kunnen doen wanneer ze zich zorgen maken," zeg ik en Wilco knikt even.

"Natuurlijk. Het komt goed," zegt Wilco en ik knik even waarna Tom, Tim en ik vertrekken.



In het ziekenhuis wordt Tim naar een kamertje gebracht waar we nog even bij hem mogen blijven. "Ik kan bijna mijn armen weer gebruiken," zegt hij met een brede glimlach. Het verbaasd mij dat er totaal geen stress bij hem opzit. Als ik bijna geopereerd zou worden zou ik vergaan van de stress.


Na een tijdje moeten Tom en ik weg omdat ze bijna gaan beginnen met de operatie. Het kan lang duren, vandaar dat we een hotel in de buurt van het ziekenhuis hebben genomen, zodat we daar kunnen wachten op het telefoontje. "Ik ga straks in het hotel maar wat slapen," zeg ik, want als je slaapt gaat de tijd tenminste snel. Nu alleen hopen dat ik überhaupt in slaap kan komen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Tim denkt maar 1 ding wat ik snap
    Nu afwachten of goed gaat

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen