Foto bij 004

Lola en ik appen nog een tijdje. Ik heb een comment onder het filmpje geplaatst om hem te bedanken voor alle lof.
SarahvanderVeen: You're too kind. Just doing my job. Thank you!
De rest van de ochtend, probeer ik wat bij te komen van de avond er voor.
Die middag zit ik op de fiets, naar mijn ouders. Elke zondag komen we met zn allen bij elkaar bij mijn ouders. Om bij te kletsen en ook gewoon omdat het traditie is. Net buiten Amsterdam wonen ze in een grote Vila met royale tuin. Mijn fiets zet ik netjes neer en loop langs de auto's die op het garagepad staan geparkeerd. Mijn broer en zus zijn er al. Ik stap het huis binnen en wordt begroet door mijn zus. 'Saartje! Eindelijk. We maakten ond al zorgen.' ik glimlach. 'Ik was jullie niet vergeten.' mijn vader en moeder staan in de keuken met mijn broer te praten. Allemaal lijken we op mijn vader. Dik donkerbruin haar en donkere ogen. Ik ben de enige van de drie kinderen die een voller postuur heeft. Maar dat heeft me nooit in de weg gezeten gelukkig!
Met mijn 19 jaar ben ik de jongste van het nest. Mijn broer kijkt op. 'Ah! Daar hebben we onze Benjamin. Waar zat je?' hij geeft me een stevige knuffel. Mijn ouders volgen ook met een omhelzing.
'Zo. Wat hoorde ik? Je hebt gisteren kennis gemaakt met een aantal f1 coureurs?' begint mijn vader een gesprek met mij. Ik knik en neem een slok van mijn drinken. 'Ja, ze hadden een etentje bij ons in het restaurant.' Hij knikt. 'Je zus zei dat je zelfs viral bent.' ik grinnik. 'Ja, maar zoals je weet hecht ik daar niet zo heel veel waarde aan.' Mijn moeder mengt zich in het gesprek. 'Misschien zou je dat moeten doen. Influencers verdienen tegenwoordig een aardig zakcentje.' verrast door de kennis van mijn moeder lach ik. 'Ik een influencer. Ik denk dat ik nog meer kans maak om geld te verdienen als putje schepper op zee.'
Het gesprek gaat al snel weer over iets anders. Mijn zus, Amelia, komt naast me zitten. 'Misschien moet je eens wat van je foto's op instagram zetten. En zo nu en dan eens een foto van jezelf. Je schiet mooie plaatjes.' oppert ze. 'En mensen vinden dat dan leuk?' vraag ik nieuwsgierig. 'Ja natuurlijk! Dat is waar instagram een beetje om gaat. Mooie kiekjes!' 'Misschien doe ik dat wel.'
'Zeg, waren die coureurs een beetje knap? Kun je me niet even voorstellen?' Ik lach. 'Ze waren niet niet onaantrekkelijk. Maar ik denk dat ze wat te jong zijn. En daarnaast heb ik ze maar 1x gesproken he.'
De rest van de middag kletsen we gezellig over van alles en nog wat. Als het begint te schemeren fiets ik terug naar de stad. Het is voorjaar, maar nog steeds vriest het licht als de avond valt. Thuis kruip ik achter de computer. Op aanraden van Amelia zoek ik een mooie foto uit. Een van Amsterdam. Een typisch kiekje. Deze plaats ik op mijn instagram. Mijn eerste foto.



Nieuwsgierig wacht ik eventuele reacties af. Maar als deze niet snel volgen, sluit ik instagram en besluit voor zover mijn appartement op te ruimen. Ik verzamel kleding, was deze uit en stop het in de droger. Met de Franse slag ga ik met de stofzuiger over de vloer en gooi daarna het rondslingerende vuilnis in de bak.
Als ik zit te eten gaat mijn mobiel. Lola. 'Hey!' ze klinkt vrolijker dan vanmorgen.
'Hoi!'
'Je hebt je eerste foto gedeeld, goed man! Ik volg je al. Ik zag dat je behoorlijk wat volgers hebt nu!'
'Ik heb nog niet gekeken, wacht.'
Ik zet het gesprek op de luidspreker en open instagram op mijn telefoon.
'Ik zie het. Al 200 volgers... Met 1 foto??'
Lola grinnikt. 'Ja ik heb het gedeeld in min story. En ik zag dat iemand anders, een bijzonder iemand heeft gereageerd!'
'Wie?'
Ik klik snel op de reacties.
Landonorris: Wow! Beautiful! I must visit soon.
'Aha. Dat verklaart al die reacties ook. Hij zal wel veel fans hebben.'
'Dat is wel logisch, hij is super cute.'
Ik lach. 'Waarom stuur je hem geen bericht als je hem zo leuk vindt, Lola.'
'Neeeeee joh! Hij is echt jouw type.'
Ik lach om het idee. 'Hij is coureur. Veel te druk voor een vrouw. En ik heb trouwens ook wel andere dingen te doen. Zoals werken.'
'Weet je al wat je wilt gaan doen? Dat baantje wat je nu hebt is niet echt chill. Ik zie je nooit! Kom anders bij mij werken.'
Lola werkt in een modeketen, als assistent. Iets waarvoor ze geknipt is. Ik daarentegen, niet. Het is dat ze me zo nu en dan meeneemt om te shoppen, anders was mijn garderobe nog het zelfde als 3 jaar terug.
'Ik vind wel iets.' zeg ik.
Ik scroll verder door instagram en Lolah en ik praten verder. Het meldingsgeluid van mijn telefoon klinkt en bovenin mijn scherm verschijnt een bericht.
'Landonorris sent you a message'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen