Bill POV.

Ik zet het drinken voor Tom neer waarna ik even naar hem glimlach. "Daar zitten we dan. Allebei zwanger, ik net twee maanden langer dan jou, denk ik. Wie had dat ooit kunnen bedenken?" Vraag ik.

"Ach ja," zegt Tom en hij legt z'n hand op z'n buik. "Het is ook nog allemaal wat onwerkelijk," bekent Tom en ik knik even.

"Dat had ik in het begin ook wel ja. Nu kan je het toch al een beetje zien," zeg ik, ook al probeer ik dat nu het nog kan toch een beetje te verbergen. Voor vreemden dan toch.

"Ik heb een idee," zegt Tom ineens en ik kijk hem vragend aan. "Wat nou als we morgen vast aan de babykamers beginnen. Het hoeft voorlopig nog niet af te zijn, maar aangezien het denk ik het handigst is om af te hebben voordat we te ver zijn en alles zwaarder wordt," zegt Tom.

"Dat klinkt eigenlijk best als een goed idee. Laten we dat gewoon gaan doen, ook al betekent dat nog steeds niet dat we ineens weer vrienden zijn," zeg ik en Tom schudt even met zijn hoofd.

"Je blijft eigenwijs he," zegt Tom.

"Hmm, dat is wat ik ben," zeg ik en Tom knikt even. "Ik denk dat het tijd is om te weten wat het geslacht van mijn kindje is. Ik zag laatst echt supermooi behang voor een babykamer, maar dat behang kan ik een jongetje niet aandoen," zeg ik en Tom knikt begrijpend.

"Dan ga ik mee naar de echo," zegt Tom.

"Dat hoeft niet, het is jouw kind niet," zeg ik, botter dan ik eigenlijk bedoelde. "Sorry," zeg ik daarom nog.

"Het is okay. Je hebt dan ook gelijk," zegt Tom en ik voel mij schuldig omdat ik weet dat Tom mij ook alleen maar probeert te helpen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi
    Ik ga stuk
    Bill is eigenwijs maar die baby kamer is makkelijk nu idd

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen