Bill POV.

Ik heb gewacht met richting Tom gaan totdat het punt bijna daar is dat ik niet meer mag vliegen. Op die manier kan ik mij ook niet bedenken en kan ik bevallen terwijl Tom er bij gaat zijn. Ik wil het niet nog een keer meemaken, dat ik in mijn eentje moet bevallen. "Papa!" Roept Michiel en hij komt naar mij toe met een tekening in zijn hand. "Voor Tomi," zegt Michiel trots en ik glimlach even.

"Dan ga ik die goed opbergen," laat ik aan Michiel weten en hij knikt vrolijk waarna ik het opberg om daarna te kunnen vertrekken.



Wanneer we naar een vreselijk lange reis, waarop Michiel soms nogal vervelend kon zijn, zijn we eindelijk geland. "Papa gaat even onze koffers pakker, ja?" Zeg ik en Michiel knikt waarna ik de koffers pak, zodra die voorbij komen. "We kunnen door," zeg ik en ik draai mij om, maar Michiel is niet meer te zien. "Michiel!" Roep ik in paniek en ik kijk om mij heen, maar door de menigte kan ik hem niet makkelijk spotten.

Ik pak gelijk mijn telefoon en bel naar Tom. "Schat, je bent geland?" Vraagt Tom.

"Ik ben Michiel kwijt," zeg ik in paniek.

"Ik sta bij de ingang, blijf zoeken, als ik hem zie bel ik je gelijk," zegt Tom.

"Dank je," zeg ik. Hoe kan ik nu zo stom zijn?

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Die dacht ik zelf wel even naar Tom!

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen