Tom POV.

Ik kijk even naar Bill. "Je weet dat het wel goed gaat komen he?" Vraag ik.

"Ja, ik ben vroeger ook altijd beter geworden, maar ik schrok even. Niemand wilt dat hun kinderen ziek worden," zegt Bill en ik knik begrijpend waarna ik wat tegen de koorts pak en dat aan de meiden geef.

"Jullie zullen jullie vast snel beter voelen," zeg ik tegen mijn meiden waarna we ze weer in hun bedje leggen en ik leg mijn arm om Bill heen. "We houden ze in de gaten," zeg ik en Bill knikt waarna ik besluit de babyfoon de hele tijd bij ons te houden zodat we alles kunnen horen wat er gebeurt.

"Moeten we jouw moeder vragen hoe zij het vroeger aanpakte toen jij ziek was?" Vraagt Bill ineens.

"Ik denk niet dat, dat nodig is. We kunnen dit zelf," zeg ik vastbesloten, want ik wil niet altijd alles aan mijn moeder hoeven vragen. We kunnen er ook zelf uit komen. Als het om leven en dood zou gaan is het logisch dat ik mijn moeder wel op hulp zou vragen, maar zo erg is het gelukkig niet.

"Okay. Sorry, dat twijfelachtige zit er bij mij gewoon nog steeds in," zegt Bill.

"Dat snap ik. Ik weet hoe zwaar het voor jou is geweest, maar ik zie ook hoe je gegroeid bent en iedereen twijfelt wel eens wanneer het om hun kinderen gaat. Dat is menselijk," zeg ik en Bill knikt en ik sla mijn armen om hem heen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Wijze woorden van Tom

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen