Tom POV.

Wanneer ik een tijdje in alle rust in de kerk heb gezeten, loop ik de kerk uit. Okay, er was wat gezelschap, maar we hebben in stilte gezeten.

"Hey, Bill, daar ben je," zeg ik en hij kijkt mij even aan.

"Was het fijn in het kerkje?" Vraagt Bill.

"Heel fijn," laat ik Bill met een glimlach weten en ik druk een kus op z'n wang.

"Ik ben blij dat te horen," zegt Bill en ik pak z'n hand vast. "Zullen we naar huis?" Vraagt Bill en ik knik even. Ik denk dat we ons hier nu wel lang genoeg hebben laten zien, ook al heb ik mijzelf net even teruggetrokken.



Eenmaal terug op het paleis leg ik mij op bed. "Ik ben zo opgelucht," zegt Bill en ik knik begrijpend. Ik weet hoe Bill erover in heeft gezeten omdat hij het als zijn schuld zag. Misschien is dat ook wel zo, maar alleen indirect. Hij heeft niet eigenhandig het stadje in puin gelegd.

"Ik ben ook blij dat het na een aantal jaren goed is gekomen," zeg ik en Bill glimlacht even.

"We gaan het vanavond vieren. Ik vraag de kok om een heus feestmaal te maken," zegt Bill en ik knik. Deze dag verdient wel zo'n maaltijd.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi te leuk!!
    Ze doen het super

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen