Bill POV.

"Michiel!" Roep ik terwijl ik alle kanten uit blijf kijken, maar ik zie hem nergens. Ik weet dat hij niet ver kan zijn, zo snel kan hij nog niet lopen, maar de mensenmassa zorgt ervoor dat het onmogelijk is om te zien of hij hier nog ergens is. "Michiel!?" Roep ik opnieuw, maar echt effect heeft het niet, behalve dan dat mensen mij aankijken, maar niemand vraagt wat er aan de hand is. Niemand die hulp aanbied.

Hier ben ik ook nog niet bekend als artiest, misschien als Tom z'n vriend, maar dat weet ik allemaal niet. Ik loop door en begin nu ook aan mensen te vragen of ze een klein jochie hebben gezien. "Ik, ehm, ik heb z'n foto hier wel ergens," zeg ik en ik pak een foto uit mijn zak en laat die zien.

"Sorry, niet gezien," zegt de vrouw en ik bijt in mijn lip. Ik had Michiel in de gaten moeten houden, zelfs toen ik onze koffers pakte.

"Fuck, onze koffers," breng ik uit, want nu ben ik ook die vergeten in alle paniek rondom Michiel. Eerst moet ik Michiel vinden, de koffers komen daarna wel.

Wanneer de telefoon gaat neem ik gelijk op. "Tom, is Michiel bij jou?" Vraag ik gelijk.

"Sorry, ik heb hem niet gezien. Hij moet nog binnen zijn," zegt Tom en dat is het moment dat ik echt breek. "Ik probeer naar jou toe te komen. We vinden Michiel wel, okay Bill?"

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god!!
    Waar is die ?í

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen