Tom POV.

Het is twee dagen later en de meiden zijn helaas nog steeds ziek. Gelukkig is de koorts wel een stuk minder op de momenten dat ze weer even koorts hebben. "Hannah en Dafne slapen weer," zegt Bill en ik knik even.

"Ik geef het nog twee dagen en dan zullen ze wel weer beter zijn," zeg ik.

"Ik hoop het. Ik haat het om onze meiden ziek te zien," zegt Bill zachtjes.

"Dat snap ik. Ik zie ze ook niet graag zo, maar ik weet dat we het nog vaak genoeg gaan meemaken. Het is niet anders," zeg ik en Bill knikt even waarna ik z'n hand vastpak. "Je bent een fantastische vader," zeg ik.

"Dank je Tomi," zegt Bill en ik knik even waarna ik hem een stevige knuffel geef.



Nog eens twee dagen later zijn de meiden inderdaad weer beter. Ze kuchen nog wel af en toe, maar koorts hebben ze niet meer. "We hebben het overleefd schat," zeg ik tegen Bill die tevreden knikt.

"Papa!" Roept Dafne waarna ik bij haar neerhurk.

"Wat is er lieverd?" Vraag ik en ze wijst naar haar speelgoed. "Moet ik ook spelen?" Vraag ik en gelijk knikt Dafne waarna ik er bij ga zitten. "Kom maar op dan," zeg ik en ze legt wat speelgoed in mijn hand, terwijl Hannah in stilte onze kant uitkijkt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Te schattig

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen