Foto bij – 19 –

‘Diana zei mij dat ik jou hier kon vinden,’ kondigde ik mijzelf aan, bij het naar binnen lopen van de sportruimte. Wellicht was dit niet het juiste moment, want wauw. Hij zag er goed uit zo in sportkleding, lichtelijk bezweet. Momenten zoals dezen waren schaars, want vrijwel altijd zag ik hem keurig in pak, of in ieder geval in een pantalon en overhemd, zoals zelfs het geval was geweest afgelopen nacht. ‘Kunnen wij praten?’
      Theodore stopte zijn work-out en pakte zijn drinkfles met water om een slok te nemen. ‘Ja, natuurlijk,’ reageerde hij simpel. Hij depte zijn gezicht met een handdoek en keek mij afwachtend aan.
      Goed. Waar moest ik beginnen?
      ‘Ik ga niet doen alsof ik niet weet waar dit over gaat, maar als het helpt was het oké dat jij van mij wegliep. Jij had gelijk en ik neem het terug, als dat het makkelijker maakt,’ zei de man in de stilte die viel.
      Even dacht ik terug aan de woorden van Harris. ‘Je hoeft het niet terug te nemen. Ik heb al gevoelens voor jou zolang als dat ik mij kan herinneren,’ bekende ik eerlijk. ‘Maar het huwelijk betekent iets voor mij, dus ook het jouwe.’
      De simpele waarheid liet Theodore stilvallen. ‘Ik had geen idee,’ zei hij uiteindelijk.
      ‘Ik ben conventioneel, dus zo’n verrassing is dat niet, toch?’ deed ik alsof het enkel over mijn laatste woorden ging. Ongemakkelijk stak ik mijn handen in de broekzakken van mijn jeans en haalde zo luchtig mogelijk mijn schouders op.
      Theodore lachte zacht. ‘Dat je gevoelens voor mij had,’ verduidelijkte hij onnodig.
      ‘Zoals ik al zei, ieder meisje op MSC was verliefd op jou. Hoe konden wij dat niet zijn? Je hoeft maar te spreken of je flirt al. Tenminste, jouw charmes overtuigen ons daarvan, maar het is hoe jij ademt,’ probeerde ik het te bagatelliseren.
      Die woorden lieten de man twijfelen. ‘Dus ben je echt verliefd of is het minder dan dat?’ vroeg hij afhoudend.
      ‘Ik hou van je,’ waagde ik duidelijker te zijn. ‘Al zo lang, en… En dat is de enige reden waarom jij mij kon kwetsen.’
      Verslagen liet Theodore zijn schouders hangen. ‘Ik had echt geen idee, Harlow,’ leek ik haast spijt in zijn stem te horen.
      Opgelucht dat het er eindelijk uit was, stapte ik verder de sportruimte binnen. ‘Waarom zou je? Amper een jaar nadat ik van MSC kwam, trouwde jij een prachtige vrouw. Je had geen reden om te kijken naar de beste vriendin van jouw zus, die overigens ook nog slechts een tiener was,’ haalde ik simpel mijn schouders op.
      Theodore leunde tegen de loopband. ‘Ik kon jou niet leuk vinden, omdat jij de beste vriendin bent van mijn zus. Elise had het mij nooit vergeven als ik je mee uit had gevraagd tijdens onze tijd op MSC,’ dacht hij met een humorloze lach terug. ‘Maar ik heb jou altijd gemogen, Harry.’
      ‘Het doet er ook niet meer toe,’ haalde ik mijn handen weer uit mijn broekzakken, waarna ik ze lichtelijk verlegen achter mijn rug hield, mijzelf geen duidelijke houding wetende te geven.
      De man sloeg zijn blik neer. ‘Voor wat het waard is, de scheiding mag dan nog niet geheel rond zijn op papier, wij zijn al maanden uit elkaar,’ probeerde hij het goed te praten. Hij liet zelfs zien dat hij zijn trouwring niet meer droeg.
      ‘Vooralsnog blijft zij jouw vrouw,’ sprak ik verduidelijkend uit hoe ik mij hierover voelde, terwijl ik plaatsnam op de fitnessbank.
      Begrijpend knikte de prins en het bleef weer even stil tussen ons. Behalve de Kroon hing er zoveel meer tussen ons in, maar ik was dankbaar dat wij hier nu openlijk over konden praten.
      ‘Waarom zei jij niets?’ vroeg Theodore de stilte verbrekend. ‘Wist Lisl van jouw gevoelens?’
      Ontkennend schudde ik mijn hoofd. ‘Ik heb haar nooit iets gezegd,’ raakte ik nu toch wel ietwat verlegen. ‘Jij bent niet alleen de broer van… Zelfs nu nog, of misschien juist nu, ben jij mogelijk ’s werelds meest begeerde man. Dus nee, ik wilde mijzelf niet hoeven generen zoiets hardop te zeggen. En dan nog daarbij, Elise vertelt jou altijd alles.’
      Theodore lachte zacht. ‘Dus jij zorgde er eigenhandig voor dat die Nederlander uit de Engelse geschiedenis werd geschreven, maar jij kon niet zeggen dat jij gevoelens had voor mij?’ probeerde hij het helder voor zichzelf te krijgen. ‘Mocht het nog niet duidelijk zijn geweest, jij bent duidelijk geen heks.’
      Voorzichtig gniffelde ik. ‘Omdat ik jou anders wel eerder had betoverd?’ vroeg ik bevestigend, terwijl ik weer opstond. Theodore knikte zelfgenoegzaam. ‘Ik zal je weer terug laten gaan naar sporten.’
      ‘Je mag mij helpen…’ zei de man mij, net toen ik al weg wilde lopen. Vragend draaide ik mij weer om. ‘Ga even liggen.’ Hoewel ik wist dat hij niet doelde op seks, trok ik fronsend een wenkbrauw op. ‘Sinds jij zo dol bent op sporten, kan ik het misschien interessanter maken.’
      Oh, lieve help… Aangezien ik werkelijk niets meer te verliezen had en bovendien ook niets te doen, zat ik neer en legde mijzelf daarna afwachtend plat over de grond.
      ‘Wauw, jij bent ook gemakkelijk zeg,’ hing Theodore boven mij, waardoor ik nu al begon met lachen.
      Dat lachen werd alleen maar meer toen hij daadwerkelijk over mij heen hing, na zijn handen naast mij te hebben geplaatst. Krachtig deed hij push-ups over mij, zonder mij ook maar ergens aan te raken. Behalve dan dat hij bij elke nieuwe opdruk ergens anders een onschuldige kus plaatste. Mijn wangen, mijn nek, mijn hals…
      ‘Oh, stop het. Stop het…’ lachte ik weerloos. ‘Ik heb niet eens de kans om weg te komen nu. Hier ben ik het niet mee eens.’
      De lach verdween echter van mijn gezicht op het moment dat Theodore stil boven mij bleef hangen en mij indringend aan bleef staren. Hij bracht zijn gezicht bij het mijne en zijn ietwat lange haar viel in plukken voor zijn ogen. Langzaam kuste hij mij opnieuw en hoewel ik hier met de juiste intentie was gekomen, verloor ik het. Gewillig zoende ik hem terug, heel even maar.
      Zodra ik ook maar iets weerstand bood, trok Theodore zich terug en reikte mij zijn hand aan om omhoog te komen. Vrij zinloos kuchte ik en rechte mijn jeans en blouse. ‘Prima work-out,’ mompelde ik cynisch, terwijl ik mijn haar fatsoeneerde door mijn vingers er doorheen te halen.
      Theodore lachte. ‘Wil je echt sporten?’ plaagde hij zinspelend. Nu hij een ingang had gevonden, liet hij mij niet meer los. Het was aan mij om weerstand te bieden, maar ik wilde het eigenlijk helemaal niet.
      Zoals ik verwachtte, zocht Theodore wederom toenadering. Verleidelijk haakte hij zijn wijsvinger door een voorste lus van mijn jeans en trok mij dichter naar zich toe. Terwijl hij mijn iedere reactie nauwlettend volgde, liet hij traag zijn hand mijn strakke jeans inglijden, in mijn string. Bij zijn aanraking hield ik mijn adem in, zeker op het moment dat ik zijn vingers tegen mijn schede voelde. Hij verwachtte dat ik hem zou stoppen en gaf mij daar dan ook de tijd voor, maar ik deed niets.
      Op dat moment durfde ik de man niet eens meer aan te kijken. Ik kon enkel alleen nog maar denken aan zijn warme huid tegen de mijne en dat dit niet goed zou aflopen.
      ‘Squat,’ spoorde Theodore mij fluisterend aan met een uitdagende grijns. Hij plaatste twee vingers bij de ingang van mijn vrouwelijkheid.
      Hoewel ik ergens toch het liefste van hem weg wilde stappen, schudde ik slechts kort mijn hoofd, verder te bang om te bewegen en meer van deze man te voelen. ‘Nee,’ reageerde ik zacht, maar totaal niet overtuigend.
      ‘Doe het. Squat,’ herhaalde Theodore ademloos, een pluk haar achter mijn oor vegend met zijn vrije hand. Hij zag de angstige vertwijfeling op mijn gezicht. ‘Wat is het ergste dat er kan gebeuren?’
      Ik voelde mij behoorlijk onwennig in deze situatie, aanvoelend waarop dit zou uitdraaien, maar hij keek mij zo vertederd en speels aan en daarbij, ik wilde het. Zo lang verlangde ik al naar zijn warme aanrakingen… Langzaam liet ik mij dan toch een stuk door mijn knieën zakken, waarop de twee vingers van Theodore bij mij naar binnen gleden. Ongemakkelijk probeerde ik niet te kreunen of een ander geluid te maken, maar dit onbekende gevoel was eigenlijk heel prettig en ik slaagde niet volledig.
      Content volgde de man mijn reactie en liet zijn nu vochtige vingers weer uit mij gaan door ze slechts stil te houden, terwijl ik rechtstond. ‘Nog een keer,’ verzocht hij mij met een twinkeling in zijn ogen. ‘Dieper.’ Hij haalde hier duidelijk genoegdoening uit.
      Wederom liet ik mij feitelijk neergaan over zijn vingers. Theodore trok mij nogmaals aan mijn jeans dichter naar zich toe, zijn lippen plaatsend in mijn nek voor kleine, dwingende kusjes en bewoog daarbij zijn vingers in mij. Snakkend naar adem greep ik zijn shirt vast, mijn lichaam smachtend naar het zijne. Dit voelde veel te goed. Zonder aanmoediging liet ik mijzelf iets sneller op en neer gaan, maar ik hield het al snel niet meer en klampte mij aan hem vast.
      Krachtig sloeg de man zijn arm rond mijn heupen om mij staande te houden, terwijl hij het behendig voor mij afmaakte. Verlangend naar verlossing keek ik hem onderworpen aan en gaf mij geheel aan hem over. Hij was hier goed in, want razendsnel bracht hij mij naar een extatisch hoogtepunt en ik kwam kreunend en met een stokkende ademhaling klaar. Golven en tintelingen van het heerlijke gevoel bleven even voortduren.
      Theodore genoot van hetgeen hij veroorzaakt had en kuste mij hard. ‘Dit,’ fluisterde hij hees tegen mijn lippen. Hij was zelf ook aangedaan en haalde diep adem. ‘Harry, dit hadden wij al die tijd al kunnen doen samen.’
      ‘Wel, ik ben niet het sportieve type, zoals jij inmiddels weet,’ antwoordde ik suf, omdat ik hier niet verder op in wilde gaan. Althans, niet verder dan wij zojuist waren gegaan. Ik wist niet of ik mij moest schamen of niet, voor het toegeven aan mijn lust. Het was nog niet geheel goed tot mij doorgedrongen.
      De man lachte ietwat betrapt en bleef mij strak aankijken. Nogmaals kuste hij mij hard, voordat hij de drinkfles met water voor mij oppakte en aangaf, waarna hij na een vlugge knipoog de ruimte verliet. Waarschijnlijk om een koude douche te nemen, nam ik aan, want dat was hetgeen dat ik dringend nodig had. Hij liet mij achter in onwetende stilte.
      Wat was hier zojuist precies gebeurd?


Het was moeilijk om nog iemand met een strak gezicht aan te kunnen kijken. Na hetgeen er in de sportruimte gebeurd was, had ik het liefste onmiddellijk mijn beste vriendin alles willen vertellen over wat er plaats had gevonden, maar hoe kon ik dat doen? Behalve dat het ging over haar broer, haar getrouwde broer, zat zij nog volledig op een roze wolk en hoefde zij mijn drama niet aan te horen. Maar ik kreeg de herinneringen niet meer uit mijn hoofd. Daarvoor hoefde ik niet eens mijn ogen te sluiten, ik kon ook zo wel terugdenkend dagdromen.
      Dat zorgde er alleen wel voor dat ik er meer achter zocht. Theodore wist dat ik nog nooit een serieuze relatie had gehad, dus had hij geweten wat hij met mij had gedaan, toch? Hij wist dat ik mij terug had willen trekken, waarna hij juist toenadering had zocht. Gewetensvol drong hij mijn geheugen binnen, maakte hij zich onmisbaar in mijn schaarse herinneringen. Bovendien onuitwisbaar, want hoe kon ik dit vergeten?
      Voor een dagdromer zoals ikzelf was dit verschrikkelijk. Het was moeilijk om mijn aandacht bij het avonddiner te houden, hoe heerlijk het eten ook was. Daar zat ik dan, tussen zijn familie, met hem een eind verderop aan de tafel, alsof er nooit iets was gebeurd tussen ons.
      ‘Oneens,’ sprak Alice afstraffend. ‘Dat was zo onsportief.’
      Meteen was ik bij het horen van dat woord weer terug in het heden. Theodore, die nergens last van leek te hebben, zag mijn blik heen en weer schieten over de tafel en lachte zacht. Hij dacht zichtbaar terug aan ons moment samen, te merken aan de ondeugende twinkeling in zijn ogen, en in dat moment had ik meer spijt dan voorheen. Nu meer dan ooit was het mij duidelijk dat wij niet samen konden eindigen, en nu had hij voor altijd deze herinnering aan mij in zijn geheugen. Wanneer hij maar wilde, kon hij mij zien klaarkomen op zijn vingers en als hij ook maar een beetje meer creatief was, kon hij mij nu alles laten doen in zijn hoofd.
      Natuurlijk had Alice het niet eens over sport, maar over een reactie van iemand bij een inzamelingsbijeenkomst afgelopen week. Lieve help, ik was hopeloos verloren.
      Zwijgend liep Theodore naast mij, nadat ik na het avonddiner terugliep naar mijn aangewezen vertrek. Enkele gangen verder, wanneer hij er zeker van was dat niemand ons meer samen zag, pakte hij mijn hand vast. Onopvallend. Hij wendde zijn blik niet eens naar mij.
      Even twijfelde ik, maar trok toch mijn hand terug.
      Theodore stopte te midden van de gang. ‘Ik wil jou,’ zei hij mij duidelijk.
      ‘Dat is onmogelijk,’ zei ik zacht. ‘Vergeet wat er gebeurd is, alsjeblieft. Je had dat nooit mogen doen.’
      Vertwijfeld stapte de man dichter naar mij toe. ‘Heb ik je pijn gedaan?’ vroeg hij ietwat bezorgd.
      Zacht schudde ik mijn hoofd. ‘Nee, wat je… Wat je deed was juist fijn, maar daardoor had het nooit mogen gebeuren. Respecteer mijn grens, alsjeblieft,’ verzocht ik zacht, mij ervan bewust dat de wachters ons wel konden horen.
      ‘Harlow…’ ademde Theodore uit, zijn hand uitreikend naar mijn wang.
      Meteen ontweek ik de aanraking en zette een stap achteruit. ‘Laat mij met rust, alsjeblieft. Zaterdagavond vlieg ik terug, dus zoek mij tot die tijd niet meer op,’ vervolgde ik duidelijk, voordat ik doorliep naar het vertrek.
      ‘Wacht. Harlow, wacht!’ volgde Theodore mij desalniettemin. ‘Mag ik ook nog iets inbrengen?’
      Afwachtend draaide ik mij weer naar de man toe. ‘Wat wil je nog zeggen?’ vroeg ik met oprechte interesse. Ik had namelijk niet het idee dat hij nog niets kon zeggen dat mij van gedachten zou doen veranderen. Hierover was ik te zeker geweest van mijn woorden.
      Niet-begrijpend maakte Theodore een wanhopig gebaar. ‘Wij kusten,’ liet hij het simpel klinken, alsof het niets was. ‘Geen seks, gewoon wat gerotzooi.’
      ‘Exact. Ik kuste een getrouwde man. Het huwelijk betekent iets voor mij, Theodore. Ook al neukt Sophia iedere elitaire man, ik ben niet zo en ik wil ook nooit zo worden. Sinds ik hier weer steeds vaker kom, ben ik niet mijzelf. Dit is niet waar ik thuishoor,’ verduidelijkte ik mijn verzoek om met rust gelaten te worden.
      Bedachtzaam haalde Theodore zijn schouders op. ‘Misschien verander je een beetje. Ten goede,’ vulde hij aan. ‘Vertelde jij mij zelf niet dat jij al jaren gevoelens voor mij hebt? Nu pas deelde jij deze met mij.’
      ‘En kijk nu naar me!’ bracht ik gefrustreerd uit. ‘Is dit de Harlow die jij kende? Nu pas zie jij mij staan! Pas als ik veranderd ben ik een kopie uit jouw walgelijke wereld.’
      Mijn kleine uitbarsting overrompelde de man. ‘Wat?’ vroeg hij verward.
      ‘De leugens, het bedriegen, de chantage… Teddy, ik kan hier niet meer tegen,’ vervolgde ik zachter. ‘Zeg mij eerlijk, waarom deed jij het? Waarom probeerde jij letterlijk in mijn broek te komen?’
      Schuldbewust keek Theodore mij aan, voordat hij uiteindelijk zijn blik neersloeg. Hoewel ik geduldig wachtte, bleef hij ijzig stil.
      ‘Wel, dat is ook een antwoord, nietwaar?’ reageerde ik gekwetst. ‘Zoals ik al zei, laat mij met rust, Theodore.’ Gebroken en met de grootst mogelijke moeite liet ik hem daar achter in de gang.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen