Bill POV.

Wanneer ik Tom zie loop ik snel naar hem toe en geef hem een stevige knuffel. "Ik ben zo stom," zeg ik verdrietig en Tom knuffelt mij stevig.

"Het is niet jouw schuld, okay? Kom, we vinden hem," zegt Tom en hij neemt mijn hand vast waarna we verder lopen. "Proberen rustig te blijven, dat werkt het beste. Wat heb je allemaal gedaan om hem te vinden?" Vraagt Tom.

"Mensen gevraagd, en zelf gezocht," zeg ik.

"Ook officieel gemeld?" Vraagt Tom en ik schud langzaam mijn hoofd. "Dan doen we dat nu als eerste," zegt Tom en ik knik even waarna we ergens heenlopen om Michiel's vermissing te melden.

"Ik wil de vermissing van mijn zoon melden," zeg ik en ik leg een foto van hem ervoor neer.

"We hebben hem net gevonden, loop maar mee," zegt de vrouw en ik zucht opgelucht waarna ik haar samen met Tom volg en ik zie Michiel uiteindelijk zitten terwijl de tranen over z'n wangen lopen en ik loop snel naar hem toe waarna ik hem stevig knuffel.

"Papa is hier, papa is hier," stel ik hem gerust en ik houd hem stevig vast. "Tom is hier ook," zeg ik en ik laat hem los.

"Tomi," zegt hij met een snik waarna Tom hem ook stevig knuffelt. Dit is echt een opluchting. Ik weet niet wat ik had gedaan als ik hem niet had gevonden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Gelukkig is die gevonden
    Niet meer weg lopen

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen