Benjamin POV.

"Kom maar mee zusje," zeg ik tegen Juliana en met tegenzin gaat ze dan ook mee.

Eenmaal in de les zie ik dat ze begint te tekenen. "Dit is belangrijk ja," zeg ik tegen haar waarna ze mij boos aan kijkt.

"Ik heb er nooit om gevraagd om in zo'n gezin geboren te worden en al helemaal niet om jouw opvolger te moeten worden wanneer jouw kinderen er later nog niet klaar voor zijn wanneer jou iets overkomt," zegt Juliana kwaad en ik zucht even.

"Ik ga ergens anders zitten. Als het jou niet interesseert," zeg ik waarna ik op een andere plek ga zitten zodat ik mij niet aan mijn zusje kan storen. Dat zij nou niet de behoefte heeft, die ik wel heb, dat kan gebeuren, maar ze doet er geen eens moeite voor om alles wat we toch echt moeten weten in zich op te nemen.

"Als je op staatsbezoek gaat, wat voor een kleding trek je dan aan?" Vraagt onze leraar en natuurlijk steek ik mijn vinger als enige op, maar ik had ook niks anders verwacht. "Benjamin?"

"Nette kleding, vrouwen een nette jurk, maar je moet wel blijven wie je bent, het is belangrijker om beleefd te blijven," geef ik als antwoord en de leraar knikt.



Na de les loop ik gelijk naar mijn ouders. "Paps, doe mij alsjeblieft niet meer aan om samen met Juliana in de les te zitten. Ik trouw dan nog liever tijdig dat mijn man of vrouw de functie overneemt dan dat ik met haar in de les zit," zeg ik tegen mijn ouders, want ik kan er gewoon niet tegen om met iemand die lessen te moeten volgen die het eigenlijk niet wilt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaa echte prins

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen