Tom POV.

"Jouw problemen vallen niet hier thuis op te lossen. Hier zijn niet de juiste materialen. Althans, niet om jouw benen weer te trainen," zegt de therapeut en ik knik langzaam.

"Ik wil gewoon niet naar een revalidatiecentrum," zeg ik eerlijk.

"Je hoeft ook niet intern. Daarnaast moeten we ons toch eerst op je armen en handen focussen," zegt de therapeut en ik knik even waarna hij een balletje in mijn hand drukt en mijn vingers ermee omklemt, maar zodra hij mijn hand weer loslaat valt het balletje op de grond.

"Papa!" Hoor ik mijn dochter, die volgens mij Samantha heette, zeggen. Ook al, ze was niet biologisch van mij, maar van iemand anders? Ik weet het ook niet meer, Bill heeft het mij uitgelegd, maar het is allemaal zo ingewikkeld om goed te onthouden.

"Nu even niet!" Roep ik naar haar waarna ze gelijk wegloopt en ik zucht even. Ik wou niet zo tegen haar uitvallen, maar ik baal gewoon dat een simpel balletje vasthouden al te veel is. Op dit moment kan ik gewoon niet inzien hoe ik ooit nog de oude kan worden. "Ik wil dat u gaat," zeg ik dan tegen de therapeut.

"Meneer, het is belangrijk dat u doorzet, anders vertraagt dat het proces," zegt ze.

"Rot op!" Roep ik kwaad waarna ze vertrekt en ik zucht even. Ik heb vandaag gewoon mijn dag niet.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Tom als je oude wilt worden moet je niet boos worden
    En door zetten
    Iemand moet moet een hard woordje spreken met Tom

    1 week geleden
    • syllie1992

      Dat is zeker zo. Iedereen snapt dat Tom het moeilijk heeft, maar kwaad worden is zeker niet de oplossing:(

      1 week geleden
    • Luckey

      Nee Bill moet hem even praten

      1 week geleden
    • syllie1992

      Dat moet Bill zeker doen:)

      1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen