Zondag 14 april 2019

Met mijn laptop op schoot zit ik bij mijn ouders op de bank. Zo nu en dan kijk ik over het scherm naar de tv. De voorbeschouwing voor de race is bezig en mijn vader en broer zitten samen gespannen te kijken. Op mijn laptop bekijk ik de foto's van gisteren. Ik heb een selectie gemaakt, maar twijfel enorm over de foto's. Welke zijn goed genoeg? 'Lukt het?' mijn moeder kijkt nieuwsgierig over mijn schouder op het scherm. Ik haal mijn schouders op. 'Ik heb een aantal uitgezocht, maar ik weet niet goed welke ik daarvan moet opsturen.' mijn moeder komt naast me zitten. 'Laat eens zien.' ik zet de laptop op haar schoot. 'Als je op de spatiebalk drukt zie je de rest van de foto's.' geduldig bladert mijn moeder er door heen. 'Dit ziet er goed uit hoor! Ik zou deze allemaal naar ze toesturen.'
Mijn moeder kijkt bewonderend naar de foto's. Op de achtergrond hoor ik dat de race start. Mijn ouders heb ik wel verteld dat Lando en ik veel met elkaar praten en dat hij langs is geweest, maar verder heb ik niet veel verteld. Meer valt er ook nog niet te vertellen, vind ik. Mijn familie zit oo het puntje van het meubilair te kijken. Her en der verremt een auto zich. Voorin lijkt alles rustig, als het Kvyat in de Toro Rosso is die Sainz en Lando een zetje geeft. De auto van Lando komt een moment los van de grond. Ik schrik bij het zien van de beelden en bij adem stokt in mijn keel. In de herhaling is goed te zien wat er gebeurd. Lando rijdt gelukkig verder na het incident, maar van harte gaat het niet. Mijn adem komt weer op gang. Mijn familie schrikt, maar richten zich hierna weer op de race. Mijn zus haar blik gaat even naar me toe en geeft een bemoedigend knikje. 56 ronden lang is het gespannen in de woonkamer. Het is Lando die in de 50e ronde toch naar de pits gaat en stopt. Door schade van de eerdere aanvaring, zou hij niet verder kunnen. Opgelucht haal ik adem als hij uitstapt. Natuurlijk niet wat hij had gehoopt, maar dat was het race weekend eigenlijk vanaf het begin af aan al niet.
Ik richt me weer op mijn scherm. Daar staat de e-mail klaar met de foto's. Ik hoor Lola haar stem in mijn hoofd. Hup! Gewoon verzenden die hap! en ze heeft gelijk. Ik druk op verzenden en daarmee is het klaar. Ik kan niet meer terug.

We zitten aan tafel. De race begon vanmorgen al op tijd om 8:10. Dus we zitten nu met z'n allen rustig aan de keukentafel te brunchen. Mijn moeder geniet enorm van dit soort familie momenten. Ze heeft broodjes laten bezorgen door de bakker en heeft bij de supermarkt vers beleg gehaald en heeft tijdens de race sinaasappels geperst.
'Het ziet er weer goed uit' zegt Amelia.
Mijn telefoon gaat.
Inkomende video oproep Lando
Ik sta op van de stoel. 'Sorry' zeg ik als mijn vader geïrriteerd opkijkt. Amelia glimlacht. 'Pap, die twee zijn dikke mik. Ze komt zo wel weer terug.'
Ik glip de hal in. En neem de telefoon op.
'Hey!' zeg ik vrolijk.
Lando glimlacht breed als ik in beeld verschijn. 'Hi sweetheart! I'm so happy to see you!'
'Yes me too. I watched the race with my family.' Lando knikt.
'I don't know what happened exactly, but that was a scary moment! I thought I was going to go over.'
'I'm glad that didn't happen.'
'All I saw was a blue sky until I landed again, and then my vision came back. I could think again and i realized what had happened. I losf my breath for a bit.'
Rillingen gaan over mijn lijf als hij vertelt over de aanvaring met Kvyat.
'Promise me you'll be careful.'
Lando is even stil. 'It is a risky job. But I would never bring myself in more danger than necessary. I can promise that.'
'I know. I'm sorry.' zeg ik zacht.
'Please don't be.'
We zijn even stil. Niet zeker van wat er nog te zeggen valt. Op de achtergrond zie ik allerlei mensen rondlopen. Het team van McLaren is druk in de weer. Bij mij op de achtergrond hoor je mijn familie druk praten. 'Sarah?' Mijn vader roept me vanuit de keuken. 'Ja?' ik loop met Lando op mijn scherm de keuken weer in. 'Ben je nog steeds aan de telefoon?' ik knik.
'Lando?' 'Yes?' 'I think my family is curious and want to see you. Is that okay?' Lando lacht. 'Ofcourse.' Ik doe een rondje waarbij er naar elkaar gezwaaid wordt. 'Saar, we hebben net snel even overleg gehad met z'n allen. We hebben een leuke verrassing voor je.' ik kijk mijn familie vragend aan. '10 mei ga je naar Spanje.' 'Hoe bedoel je? 10 mei naar Spanje?' Mijn moeder knikt. '10 mei tot en met 13 mei ben je in Spanje. Bij Lando.' mijn blik gaat weer naar mijn telefoon. Lando lijkt niet te begrijpen wat er aan de hand is. 'Lando? When is your next race?'
'The 12th of May. Why?'
'My family is sending me to Spain. I'm in Spain. The entire raceweekend.'
'You're joking?'
'No I'm not.'
'Wow! I already can't wait to see you! I'll make sure you have a room and paddock passes.'
'Oh Lando! We'll have to talk about it. Im so excited! But I need to go now. I have to thank my family and get something to eat'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen