Bill POV.

Gelukkig kom ik er die maandag al vrij snel achter dat opvang regelen niet het moeilijkste is. Shelley ging sowieso al op bepaalde dagen naar de opvang wanneer ze klaar was op school en Gretha bleek ook al ergens ingeschreven te staan, ook al zal het morgen wel de eerste keer zijn dat ze naar de opvang moet.



Een week later krijg ik een telefoontje dat ik bij Tom in het ziekenhuis langs kan komen, want hij wil z'n dochters graag zien. "Ben je er klaar voor Shelley?" Vraag ik en Shelley knikt even waarna ik Gretha in de kinderwagen leg. "Help jij mij met de kinderwagen duwen?" Vraag ik aan Shelley, die gelijk enthousiast knikt en ik glimlach even waarna we vertrekken.


"We komen voor Tom Kaulitz," laat ik weten.

"Kamer 307, daar helemaal naar achteren lopen en dan rechts," zegt de vrouw en ik knik even waarna ik doorloop, om uiteindelijk bij kamer 307 naar binnen te gaan.

In de kamer zie ik Tom liggen, verband om z'n hoofd, z'n arm in het gips en z'n been en dat zijn dan de gevolgen die ik nu kan zien. "Hoi Tom," zeg ik zachtjes en ik kijk even naar Shelley die wat terughoudend is. Dit is natuurlijk ook niet hoe ze d'r papa kent.

"Dat je, dat je nog voor de meiden wou zorgen nadat ik zo kwaad werd na die zoen," zegt Tom.

"Dat ligt achter ons. Daarnaast, ik hou van deze meiden," zeg ik en dat meen ik ook. Ik ben ook gek op kleine Gretha, misschien wel te, als je kijkt naar het feit dat er een dag komt dat ze niet meer bij mij woont. "Kom maar Shelley, ga maar naar je papa," moedig ik haar aan, wat ze dan toch doet waarna ik Gretha uit de kinderwagen til.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Te lief van bill

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen