Bill POV.

"Hoe, ehm, hoe gaat het nu met Nicole?" Vraag ik aan Tom.

"Nog steeds in een coma. Ze denken wel dat ze wakker gaat worden, maar ze weten nog niet wanneer," zegt Tom en ik knik even, waarna ik naar Gretha kijk, aangezien ze wat onrustig begint te worden en ik leg haar voorzichtig op Tom z'n buik. Met één arm die hij kan gebruiken kan hij haar niet goed vasthouden, maar ik sta erbij.

"Papa, gisteren ging ik met Bill pannenkoeken bakken!" Roept Shelley ineens vrolijk.

"Alles zat zeker onder?" Vraagt Tom, vooral aan mij gericht en ik lach even.

"Klopt, het was een troep, maar ik had het ervoor over," laat ik Tom weten en hij knikt begrijpend.

"En Gretha, houdt ze jou veel uit je slaap?" Vraagt Tom.

"Genoeg, maar ik kan er mee leven," zeg ik waarna ik weer naar Gretha kijk. Ik zou bijna durven zeggen dat ze voelt als mijn dochter, maar dat mag niet.

"Het is beter als jullie gaan, de patiënt heeft rust nodig," zegt ineens een verpleegster.

"Ja, we vertrekken zo," zeg ik waarna ik terug naar Tom kijk. "Ik probeer hier zo vaak mogelijk met de meiden te komen," zeg ik, want ik vind het idee al moeilijk om Gretha over een tijdje terug te geven, laat staan hoe het voor Tom moet zijn dat hij in plaats van bij z'n dochters, hier in het ziekenhuis moet blijven.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Wel heel schattig momentje zo samen!

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen