Bill POV.

De maand is om en ik ben zo vaak als ik kon bij Tom in het ziekenhuis geweest, nu ook vandaag. Ik weet dat ik vanaf nu elke dag te horen kan krijgen dat Gretha en Shelley binnenkort naar huis gaan en dat vooruitzicht vind ik alles behalve leuk. Voor Tom z'n kamer blijf ik even staan en ik kijk naar Gretha en ga met mijn hand in de kinderwagen en zij omklemt mijn vinger met haar handje.

Ik trek mijn hand dan toch weer terug waarna ik met Gretha en Shelley de kamer van Tom binnenloop. "Het gaat niet goed met Nicole," zegt Tom zachtjes en ik zet mij naast het bed.

"Dat is heftig," zeg ik zachtjes en ik kijk even naar Shelley en gebaar haar ook deze kant uit te komen.

"Wat als ze alsnog sterft?" Vraagt Tom.

"Dat gebeurt vast niet. Focus je nu eerst op jouw eigen herstel en daarna kan je, je op haar focussen," zeg ik en ik ga met mijn hand door Shelley d'r haartjes. Ik weet dat zij haar moeder mist. Gretha snapt het allemaal gelukkig nog niet. Die slaapt gewoon vredig en laatst glimlachte ze zelfs voor het eerst, dat was zo'n schattig moment. Nu ik daaraan denk. "Je kan vast wel iets vrolijks gebruiken," zeg ik waarna ik mijn gsm pak en die aan Tom laat zien. "D'r eerste glimlach," zeg ik en Tom glimlacht even.

"Kunnen we proberen of we haar nu aan het glimlachen kunnen krijgen?" Vraagt Tom.

"Proberen kan geen kwaad," zeg ik, ook al weet ik dat Gretha nog lang niet zo ver is om op commando te glimlachen, maar met wat geluk doet ze het toch. Ik loop terug naar de kinderwagen en til Gretha eruit en geef haar een paar kusjes waarna ik naar Tom toeloop. Gretha zorgt ervoor dat ik zelf graag een kind wil, ook al wil ik Gretha eigenlijk gewoon voor altijd bij mij houden, maar dat gaat niet, want dat zou ontvoering zijn.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    En dan krijgt je problemen van ontvoering
    Geniet nu maar Bill
    Vind toch wel zielig voor Tom dat Nicole niet gaat gaat

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen