Tom POV.

Ik bel naar de school van de kinderen waar gelukkig vrij snel wordt opgenomen. "U spreekt met Tom Kaulitz. Ik wou eigenlijk even weten of er ook andere kinderen van mij symptomen hebben," zeg ik.

"Ze klagen allemaal over hoofdpijn en misselijkheid," krijg ik gelijk te horen.

"Okay. Ik laat mijn vrienden de kinderen wel van school halen," zeg ik en ik heb nu al medelijden met Tao en Wilco, mits de symptomen erger worden. Misschien zijn Bill en ik ook wel weer thuis wanneer dat gebeurt. Dat kan ik op dit moment ook niet inschatten.

"Okay, we kijken naar ze uit. ZIjn dat de mannen die jullie hebben ingevuld als contacten wanneer jullie onbereikbaar zijn?" Vraagt hij.

"Precies," zeg ik. Er is verder niemand anders die ik genoeg met de kinderen vertrouw. "Ik ga ze nu gelijk bellen. Fijne dag verder," zeg ik waarna ik ophang en het nummer van Wilco draai. "Wilco, ik wil je om een gunst vragen," zeg ik.

"Wat is er Tom?" Vraagt hij.

"Tirza ligt in het ziekenhuis en Noah is hier bij ons, inmiddels ook ziek, maar de andere kinderen zitten op school terwijl zij ook al symptomen hebben. Zouden jij en Tao ze willen ophalen?" Vraag ik.

"Natuurlijk. Ik ga er gelijk heen. Het komt wel weer goed," zegt Wilco.

"Dat hoop ik. We zien elkaar vanavond denk ik wel weer," zeg ik waarna ik ophang om terug te lopen naar Bill, maar wanneer ik in de wachtkamer aankom is er geen spoort van Bill noch Noah te bekennen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Dat is geen goed teken!

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen