Na een woest welkom in het wilde Libië ging hij verder met zijn zoektocht naar het hart van een albino kind, Maar lang niet alles loopt volgens plan.

Na dat Bachje was bijgekomen van de stekende pijn in zijn lichaam stond hij op en liep hij uit de steeg. Door zijn dikke buik was hij amper beschadigd dat hielp hem om snel weer op zijn benen te komen. Bachje moest nu zonder zijn trouwe orgel verder en dat deed hem zeer. Van alle ellende die hem was overkomen had hij stevige trek gekregen. hij liep naar een eetstalletje en bestelde daar 2 hele varkens en at ze op. Tijdens het eten bedacht hij een plan om aan het hart te komen wat hij nodig heeft.

Bach staat op uit zijn stoel en waggelt naar zijn hotel kamer waar hij een douche neemt en schone kleding aan doet. Hij wist dat de ziekte zijn stamina verminderde en voelde het nu ook echt, Hij had echt Vivaldi nodig. Bach pleegt een belletje om te peilen met Vivaldi.

In het gesprek wordt besproken dat Vivaldi een plan heeft om aan een albino hart te komen. Vivaldi had een poos geleden muziek gespeeld voor het leger van Duitsland en heeft hun om hulp gevraagd. Er komt een bombardement op Tripoli. de vliegtuigen staan al klaar. Bachje mag en kan simpel weg niet sterven. tevens konden de Duitsers wel wat training gebruiken en Tripoli is toch een rot stad of altans dat was het...

Bach streelde de telefoon en kuste de microfoon en hing op.
Hij wist nu dat het goed zou komen. Behalve dat Vivaldi een goede viool speler is was hij boven alles ook zelf een instrument; een oorloginstrument.

Bach had niet veel tijd om uit Tripoli te ontsnappen hij pakte zijn benen en ging er van door.

hij zag een taxi staan en blokkeerde de weg met zijn kapot dikke lichaam.
"Niet doorrijden" zei bach met de laatste adem in zijn longen. hij gebruikte de auto als steun om in te kunnen stappen.
Breng me heer weg! zei hij uit deze godvergeten stad en snel.
De taxi chauffeur reed zo hard als hij kon alleen was Bachje zo ontzettend zwaar dat de auto niet sneller kon dan 45 kilometer per uur.

Het ging er om spannen of hij optijd uit de stad zou komen maar het was het waard. tijdens de rit dacht bach na. De dokter had tegen hem gezegd dat 1 op de 100 000 mensen albino is dus hier in deze stad moest er wel een iemand zijn. De piloten hadden de opdracht gekregen om alle witte mensen gevangen te houden zodat Bach kon kijken of het een albino was.

inmiddels was hij uit de stad en dat was maar goed ook want hij hoorde de vliegtuigen al, Niet alleen dat de lucht boven hem werd pikzwart van alle vliegtuigen die het luchtruim overnamen. Hij dacht bij zichzelf "van af het moment dat ze mijn orgel hadden gepakt was het duidelijk nu is het oorlog" hij zwaaide omhoog uit kinderlijke vreugde.

Na enkele minuten begon het. Explosie na explosie het ene gebouw viel om. Daarna werd er geschoten op gebedsgebouwen. Er is geen God nog gebed wat hun kan redden van dit vuur het vuur van de muziek. tussen de bombardementen kon je geschreeuw en gegil horen van de mensen in de stad.

Bach kon er niet mee zitten ze hadden hem van alles berooft het was alleen maar eerlijk om hetzelfde terug te doen.
Na 5 uur aan Explosies zag de stad alleen nog maar rood. het kleine beetje leven wat over was maakte dat het wegkwam. Nu de belangrijkste stap.
het pakken van dat albino hartje.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen