Tom POV.

"Ik wil dat je gaat," zeg ik dan en ik houd me nog in, want ik wil niet dat Bill straks alsnog met een huilende Gerdine zit.

"Maar, je begrijpt me toch wel? Ik had geen andere keus. We waren vijftien, wat moesten we met een kind?" Vraagt Myrthe.

"Het is nu drie jaar later en ik ben gelukkig met Bill en ons dochtertje. Als Bill en ik het nu kunnen hadden wij het met een beetje hulp toen wel gered," zeg ik.

"Dan waren we nu nog samen geweest, wou je zeggen," zegt Myrthe.

"Waarschijnlijk," zeg ik. "Maar je had alles met mij moeten overleggen. Nu is het net alsof ik er als vader niet toe deed. Ga gewoon, okay? Onze vriendschap nieuw leven inblazen zit er niet meer in," zeg ik.

"Okay," zegt Myrthe, waarna ze opstaat en langzaam de kamer verlaat en bij mij beginnen er tranen over mijn wangen te lopen.

"Tomi?" Hoor ik Bill vragen en hij hurkt voor mij neer. "Sorry, ik heb alles kunnen horen," zegt hij waarna hij z'n armen om mij heen slaat.

"Het is gewoon oneerlijk," snik ik.

"Ik weet het. Zoiets beslis je niet alleen. Hooguit wanneer de vader een klootzak is, maar dat ben je niet. Je bent een uitstekende vader voor Gerdine," zegt Bill en hij wrijft over mijn rug.

"Ik kan er nooit achter komen waar hij of zij is," snik ik.

"Ik weet het, maar ik ben er voor je, samen met onze dochter," fluistert Bill en ik knik. Als ik Bill en Gerdine nu niet had gehad was ik pas echt een wrak geweest.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw arme Tom
    Dit is ook grote klap
    Je bent echt goede papa

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen