Tom POV.

Ik loop door de straten, op zoek naar Thomas. "Thomas!" Roep ik, maar ik krijg geen reactie. Pas na drie uur te hebben gezocht zie ik hem en ik loop naar hem toe. "Hey jongen," zeg ik en gelijk kijkt hij op. "Ik hoorde van Mark dat je alles weet," zeg ik en Thomas knikt langzaam.

"Ik ben een papa van tien," zegt hij zachtjes.

"Het hoeft niet anders te zijn dan de afgelopen dagen he. Bill en ik staan er voor open om voor Leentje te zorgen totdat jouw moeder de hulp overneemt," zeg ik.

"Ik wil niet terug naar mama," bekent hij ineens.

"Waarom niet?" Vraag ik.

"Haar mannen zijn nooit aardig," zegt Thomas zachtjes en ik knik even. "Waarom hebben jullie gelogen?" Vraagt hij dan.

"Heeft Mark dat niet verteld?" Vraag ik.

"Jawel, maar hij is mijn vriendje. Hij hoort mij de waarheid te vertellen en hij vond het vies toen we zoenden," zegt Thomas zachtjes.

"Dat verandert wel," zeg ik tegen Thomas. Mark is negen, natuurlijk vindt hij dat nog vies, maar dat verandert wel wanneer hij nog een paar jaar ouder is.

"Ik wil bij jullie blijven. Mama gaat mij niet met Leentje helpen, zo is mama niet."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme Thomas
    Ben blij dat Tom hem heeft gevonden

    1 week geleden
    • syllie1992

      Ik ook❤️ Thomas had even iemand als Tom nodig om mee te praten❤️

      1 week geleden
    • Luckey

      En gezin die om hem geeft
      Niet een moeder die niet veel om hem geeft

      1 week geleden
    • syllie1992

      Uhu, dat is ook zeker zo:)Hij wordt met open armen ontvangen in huize Kaulitz.

      1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen