Bill POV.

Ik kijk even naar Tom, die inmiddels al een uur slaapt, maar inmiddels is hij begonnen met woelen en ik weet dat hij een nare droom heeft. "Wat is er nu gebeurt Bill?" Vraagt Eduardo.

"Je weet die zaak die hij en ik liever niet wouden doen en die we ook geweigerd hebben?" Vraag ik en Eduardo knikt even. "Nu heeft Tom een zaak gekregen die onschuldig leek, maar wat blijkt, deze zaak was meer verbonden met die andere zaak dan dat iedereen voor mogelijk had gehouden en toen werd Tom verkracht," zeg ik zachtjes en ik krijg tranen in mijn ogen. We hebben allebei al zoveel meegemaakt en dan nu dit weer. Het liefst zou ik Tom willen vertellen te stoppen met dit werk om hem te beschermen, maar dat zou egoïstisch zijn omdat ik het zelf wel blijf doen.

"Aaaaaahhhhh," wordt Tom ineens met een luide schreeuw wakker.

"Tomi, ik ben hier," zeg ik en ik hurk bij de bank neer en geef hem een kusje.

"Sorry," zegt Tom zachtjes en ik sla mijn armen om hem heen. "De eerste keer had ik ook last van nachtmerries," zegt hij zachtjes.

"Dat snap ik toch. Het is niet iets om zo overheen te komen, maar ik ben er voor je, altijd," zeg ik.

"Ik denk dat ik binnenkort weer terug naar mijn huis kan, zodat ik jullie de ruimte kan geven," zegt Eduardo en ik knik dankbaar. Dat is denk ik ook wat Tom en ik nodig hebben. Eduardo is een goede vriend, maar soms is het beter als ie er juist even niet is.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    arme Tom
    Gelukkig weet Bill hoe het voelt
    Zinkingen ze elkaar helpen

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen