Bill POV.

Ik kijk toe hoe de man zijn vrouw inmiddels overeind helpt en ik kijk hen even aan. "Ik kan niet anders dan bevestigen dat Timothy en Erik echt gelukkig zijn met de kinderen," zeg ik en Erik z'n ouders kijken mij woedend aan.

"Hoe kan jij dit nu accepteren!" Roept z'n moeder.

"Omdat het om mijn zoon gaat. Dan kijk je wat hij op zo'n moment nodig heeft en daar handel je naar," zeg ik.

"Nou, wij niet," zegt z'n moeder.

"Erik is zestien, voor Timothy schiet z'n zestiende verjaardag ook op. Ze zijn geen kinderen meer. Misschien ook nog niet helemaal volwassen, maar op hun leeftijd willen ze niet meer als kinderen worden behandelt. Ze willen zich volwassen kunnen voelen, ook al zijn ze het nog niet. De reden waarom mijn band met Timothy zo sterk is, is omdat ik hem niet meer als een kind probeer te benaderen. Ik wil hem nog steeds overal mee helpen, net zoals toen hij klein was. Denk daarover na. Het geluk van de kinderen is het belangrijkst, niet per se wat de ouders als goed zien," zeg ik en de moeder schudt afkeurend d'r hoofd.

"We krijgen onze zoon wel weer thuis, let maar op," zegt de vader waarna ze vertrekken, maar als ik Erik moet geloven zijn ze niet veel thuis, dus wanneer willen ze dan een nieuwe poging wagen?

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Dat vraag ik me ook af
    Wanneer ze nieuwe poging gaan doen
    Gelukkig antwoord Bill volwassen

    6 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen