Foto bij 81. Something is wrong

Sorry voor het lange wachten!


Bill:
Ik kijk de auto na tot deze volledig uit het zicht verdwenen is en wandel dan weer het hotel in om mijn eigen spullen op te halen.
Nu Maud naar huis is en de opnames van Queens of Drags bijna beginnen ga ik naar ons appartement, waar Sophie vast ook nog is.
En ik denk dat zei ook wel een babbel kan gebruiken...
Ik kijk nog snel de kamer rond en loop dan de kamer uit.

Ik laat de eerste taxi die ik zie stoppen en geef het adres van het appartement.
Ik neem mijn telefoon uit mijn broekzak om Maud een berichtje te sturen maar zie dat ze zelf al iets gestuurd heeft.

Maud<3: Two weeks! Xxx
Bill: Miss you already! Xx
Maud<3: Miss you more xxx
Bill: Miss you most. Call me when you get home.
Maud<3: Will do! <3

Ik steek mijn telefoon weer in mijn broekzak en staar door het raam naar buiten.

Een kleine zucht verlaat mijn mond wanneer de taxi voor het appartement stopt.
Ik stap uit, neem mijn koffer en wandel met een snelle pas richting de voordeur.

'Sophie?' ik kijk vragend de woonkamer rond en wandel verder richting het balkon waar Sophie voor zich uit zit te staren met haar telefoon in haar handen.
Pas wanneer ik naast haar ga zitten kijkt ze me aan.
Ze legt haar telefoon op het tafeltje voor haar waarna een grote zucht haar mond verlaat.
Ik leg mijn hand op haar bovenbeen en kijk haar nog steeds vragend aan
'Heb je Tom nog gehoord?'
Ze knikt 'Yup.. Ik heb hem net gesproken'
Wanneer het stil valt kijk haar weer vragend aan
'En??'
'En niets..'
'Hoezo en niets?' ik kijk haar fronzend aan.
'Moet jij niet met de voorbereidingen beginnen voor dat tv programma?'
Ik neem mijn hand weer weg en laat me tegen de leuning van de bank vallen.
'Vandaag niet..'
'Hm..' is het enige wat nog uit haar mond komt.
'Oke, ik ga alvast even douche. Ik hoor het wel als je wil praten' ik druk snel een kus op haar wang en wandel naar binnen.


Sophie:
Ik schrik op uit mijn gedachten wanneer mijn telefoon afgaat.
Een zucht verlaat mijn mond wanneer ik zie dat het Tom is.
Zonder mijn telefoon wandel ik de woonkamer binnen. Ons gesprek van daarstraks was al erg genoeg.. Laat staan dat ik nu zin heb om weer met hem te praten.
Ik besluit mijn sportkleren aan te doen en een eindje te gaan lopen in het park hier vlakbij. Afleiding kan ik nu wel gebruiken.
Ik loop mijn kamer in, kleed me snel om en ga dan richting de kamer van Bill.
Ik klop zacht op de deur, wanneer ik 'kom binnen' aan de andere kan hoor doe ik deze open.
'Hej' zegt Bill met een kleine glimlach op zijn gezicht.
'Ik ga even lopen.. Als je me nodig hebt.. Ik heb mijn telefoon niet bij me, ik ben hooguit twee uurtjes weg'
'Oke doe voorzichtig!' zegt Bill nog snel terwijl ik de deur alweer achter me dicht gooi.
Normaal kan ik over alles met hem praten.. Maar om één of andere manier is dat deze keer niet het geval. Alles lijkt nu eens zo moeilijk.. En voor de eerste keer sinds jaren zelfs wat ongemakkelijk.
Terwijl deze gedachten verder door mijn hoofd gaan loop ik met een snelle pas de trap af en vanaf dat ik de deur achter me dicht trek begin ik te lopen.
Veel te snel en voor ik goed en wel het park inloop ben ik volledig buiten adem.
Hijgend wandel ik verder het park in.
Er is best veel volk bedenk ik me.
Wanneer ik weer wat op adem ben begin ik, iets trager deze keer, weer te lopen.

Na ongeveer een uur wandel ik weer richting het appartement.
Wanneer ik niet veel later het appartement binnen stap zie ik een briefje op tafel liggen.
Ik lees het vluchtig, iets drinken met Georg? Wat doet die hier in Berlijn?
Zonder er verder bij na te denken loop ik richting de badkamer om een douche te nemen.
Ik was snel mijn haren en lichaam, droog me af en trek snel comfortabele kleren aan. Wat een losse joggingbroek en een oversided tshirt voorsteld.
Wanneer ik vluchtig in de spiegel kijk merk ik dat het eigenlijk Tom's tshirt is. Ik haal mijn schouders op, loop richting de woonkamer en ga meteen door naar het balkon om mijn telefoon van de tafel te nemen. Niet zo slim om hem hier te laten liggen bedenk ik me net.
Ik hoor de deur met een klap dicht vallen en ga weer naar binnen.
'Bill?'
Zonder antwoord stormt Bill verder naar zijn slaapkamer.
Voor even blijft ik wat verdwaasd staan maar besluit dan toch om te gaan horen wat er aan de hand is.
Ik klop zacht op de deur, wanneer ik geen antwoord krijg doe ik langzaam de deur open.
'Bill?'
Hij ligt languit op het bed met zijn gezicht in zijn kussen gedrukt.
Ik kan duidelijk horen dat hij aan het huilen is.
Ik zet me op de rand van het bed en leg mijn hand voorzichtig op zijn schouder.
'Bill, wat is er?' vraag ik zacht.
Tot mijn verbazing draait hij zijn betraande gezicht naar me toe.
'Bill? Wat is er gebeurd?'
Het is lang geleden dat ik hem nog zo gezien heb en ik kan echt niet bedenken wat er gebeurd kan zijn waardoor hij zo overstuur is.
'Maud..' zegt hij zacht met een trillende stem.
Ik kijk hem vragen aan 'Maud?'
'Ze heeft nog gevoelens voor haar ex..' zegt hij waarna er nog meer tranen over zijn wangen rollen.
'Wat?' zegt ik verbaasd 'Hoe kom je daar nu weer bij?'
'Het is gewoon zo oke?! Ze houd niet van mij maar van die klote ex van haar!'
'Maar..'
'einde verhaal Sophie!' onderbreekt Bill me waarna hij zijn gezicht weer begaafd in zijn kussen.
Ik wandel de kamer uit, sluit de deur en neem mijn telefoon terwijl ik verder wandel richting de woonkamer.
Ik toets het nummer van Tom in en al snel neemt hij op.
'Sophie?' het blijft vreemd dat hij me gewoon Sophie noemt bedenk ik me, maar schud die gedachte snel weg.
'Tom.. Je moet hierheen komen. Er is iets met Bill..'

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen