Bill POV.

Wanneer ik het idee heb dat ik mijn emoties onder controle kan houden loop ik naar Shelley toe. "Lieverd, morgen kan je weer met je zusje naar huis," zeg ik.

"Jij ook wel langskomen dan?" Vraagt ze.

"Natuurlijk, ik hou van jullie. Ik kom regelmatig langs," zeg ik en Shelley knikt. Er is ooit een tijd geweest dat ik dacht nooit vader te willen, maar nu wil ik dat wel, maar ik heb niemand in mijn leven om dat mee te doen, dus ik zal daarin toch geduld moeten hebben.



Wanneer ik Shelley voor de laatste keer in bed heb gestopt en Gretha ook slaapt Bill ik naar Tom. "Tom, ik hoorde dat je het ziekenhuis mag verlaten," zeg ik.

"Ja, eindelijk. Ik ben daar echt aan toe," zegt Tom.

"Dat snap ik," zeg ik, het is een lange periode geweest. "Ik, ehm, zal ik de meiden morgen dan bij jou brengen?" Vraag ik.

"Mijn ouders komen ze halen, als je dat niet erg vindt," zegt Tom.

"Oh, nee, dat is ook okay," zeg ik.

"Mooi. We spreken nog wel iets af wanneer ik helemaal fit ben. Misschien kijken of we onze vriendschap weer kunnen herstellen," zegt Tom.

"Dat lijkt me fijn," zeg ik.

"Mooi zo," zegt Tom en even later hang ik weer op.


De volgende dag wanneer de bel gaat loop ik naar de deur. "Aah, jullie moeten Tom z'n ouders zijn," zeg ik en ze knikken waarna ik de kinderen haal. Ik geef Gretha nog een lief kusje waarna ik haar in de kinderwagen leg. "Jij ook lieverd, jullie gaan weer naar huis," zeg ik tegen Shelley waarna ik hun opa en oma aankijk. "Ik kom binnenkort nog wel eens langs," zeg ik.

"Dat hoeft niet. De meiden hebben al twee ouders," zegt Tom z'n moeder waarna ze de kinderen meeneemt en ik sluit de deur waarna ik de tranen niet langer kan inhouden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Wat een bitich is die moeder!
    Hij heeft wel voor je kleinkinderen gezorgd!
    Beetje aardiger mag ook wel!
    En wat is er mis met vrienden?!

    6 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen