Bill POV.

Het is inmiddels 30 seconden voordat de wedstrijd af is. Ik heb al één bal de touwen in gekregen, maar om er een overwinning uit te slepen moet er nog één in in de goal. We hebben nog één hoekschop, waarschijnlijk de laatste kans. Ik kijk hoe Tom de bal trapt, ik weet mij zelf vrij te lopen en met een soepele beweging kop ik de bal in de goal. "Yes!" Hoor ik Tom roepen en ik lach even. Overwinningen zijn altijd mooi.

Wanneer het laatste fluitsignaal klinkt loop ik naar Tom toe. "Ik dacht dat jullie zo goed waren, maar jullie hadden mij vandaag toch echt duidelijk nodig," zeg ik.

"Het is niet dat we altijd met overmacht winnen, maar dat kan met jou in de basis nog wel veranderen," zegt Tom.

"Nou, hopelijk sta ik dan snel in de basis," zeg ik, en dat is lullig voor hun huidige spits, maar hij weet amper de bal te raken. Zoals Tom al zei is hij hun zwakke punt.

"Jij bent echt een geweldige speler Bill. Ik ben echt blij dat je hier nu speelt," zegt Tom en ergens voel ik vlinders in mijn buik, maar ik weet dat ik die moet wegstoppen. Mijn ouders zijn de enige die weten dat ik op mannen val en ik heb ook liever niet dat anderen dat weten, want in de voetbalwereld wordt dat helaas nog altijd niet geaccepteerd. "Kom, we moeten onszelf opfrissen, dan kunnen we naar huis," zegt Tom en ik knik even waarna ik achter de andere jongens aan naar de kleedkamer loop.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Jammer genoeg de waarheid
    Ze hebben wel mooi gewonnen

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen