Lando loopt terug van zijn interview met Christina op zijn hielen. 'You okay?' Lando knikt. 'I'm sorry about that. Let's get some diner.' We lopen met z'n drieën in stilte naar de uitgang via de paddock.
Eenmaal bij het hotel lopen we direct naar boven. Na de vragen van de journalist is de sfeer gespannen. Christina is naar haar eigen kamer gegaan en Lando en ik lopen in stilte naar het eind van de gang. 'I'm sorry' zeg ik zacht en pak zijn hand beet. Lando kijkt me verbaasd aan. 'For what?' 'It's because of me that you get those questions.' Lando knijpt in mijn hand. 'You don't need to appologize. I got really frustrated and I shouldn't have done that. You know I love you, but I want to protect you. You need to be able to be just yourself and not get haunted by the media.' Ik knik. 'I think that it will be fine. The Dutch people are way more interested in Max. So when I'm home I will still be my old self.' We lachen kort en lopen de kamer in. 'Okay, only if you say so.'
We laten een pizza brengen door de roomservice en kijken samen naar de tv. In stilte werk ik de laatste pizzapunt naar binnen. 'I thought that professional sporters needed to be on a diet?' merk ik op. 'Yes. I have a personal trainer who does that for me, but don't tell him about my pizza.' Ik grinnik. 'Or you'll eat chicken and rice for the next two weeks?' Lando knikt. 'This body isn't made of pizza's and French fries.' Hij slaat op zijn buik waardoor ik in de lach schiet. 'I'm so glad that I do not have to be in shape like that for my job.' Lando prikt in mijn zij waardoor ik opschiet. 'You are gorgeous.' hij pakt mijn hand en geeft er een kus op. 'I can't believe raceweekend is over.' zeg ik zacht. 'Yes. Can't you stay with me a little longer?' ik schud mijn hoofd. Hoe graag ik ook bij hem zou willen blijven, moet ik morgen echt weer naar huis. Mijn moeder is morgen jarig en ik heb beloofd om die avond bij mijn ouders te eten. Daarnaast moet ik dinsdag weer aan het werk. 'I wish I could. But my mom will not forgive me if I'm not there tomorrow.' Lando trekt een pruil lipje. 'I miss you already.'
We praten nog even na over het weekend. Het is inmiddels al laat in de avond als Lando op staat van de bank. 'Do you want to sleep here?' Ik knik. 'I need to pack my things first. I don't want to miss my plane tomorrow.' We lopen samen naar mijn kamer. Lando ligt op het bed terwijl ik rustig alles in mijn koffer doe. 'You didn't even wear this.' merkt Lando op die nieuwsgierig in mijn koffer kijkt. 'You should definitely wear this sometime.' Lando houdt een jurk in de lucht. 'I will. When the right occasion pops up.' ik pak het jurkje uit zijn handen en leg het in de koffer. 'There will be enough events for you to wear it, only if you want to ofcourse.' ik kijk hem vragend aan. 'Yes, I have a few sponsor events to attend to this year. Fancy events.' ik glimlach. 'That sounds lovely. Now lets get some sleep.' ik rits de koffer dicht.

Ik hoor zacht gesnurk ongeveer zo'n 20 centimeter van me vandaan. Ik draai me naar het geluid toe, maar het gezicht van Lando verstopt zich in het donker. Nog een aantal uren en dan stap ik in het vliegtuig terug. Ik zucht. De slaap die Lando te pakken heeft, wil bij mij niet komen. Hoe moet het straks verder als ik weer in Amsterdam ben? Ik kan moeilijk mijn baan opzeggen. Zonder inkomen wordt het lastig om rond te komen. Het is gek hoe ik in een relatie met een f1 coureur terecht ben gekomen. Had je me dit vorig jaar gezegd, had ik je vierkant uitgelachen. Ik ben gek op Lando en wil niets liever dan mijn tijd met hem doorbrengen, maar de afgelopen uren besef ik steeds meer hoe lastig dat gaat worden. Zijn leven draait om racen, zijn carrière. En de mijne? Op dit moment draait die om hem. Om Lando. Ik draai me weer om. Lola zou me voor gek verklaren als ik mijn twijfels aan haar bekend zou maken. En ergens heeft ze gelijk, maar er zijn geen antwoorden op de toekomstvragen die ik heb. Ik sluit mijn ogen in de hoop nog wat slaap te pakken.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen