Tom POV.

"Het is mijn eigen schuld," zegt Bill en ik schrik wanneer hij begint te huilen.

"Papa, nee!" Roept Mascha.

"Ik denk dat onze dochter probeert te zeggen dat ze jou liever niet verdrietig ziet," zeg ik en ik ga met mijn hand over z'n wang.

"Mijn verleden blijft altijd als een donkere wolk boven mij hangen, is het niet?" Snikt Bill.

"Misschien voor nu, maar over een aantal jaar hoed je met dat deel van je verleden vast niet meer te worden geconfronteerd," zeg ik en ik kijk even naar Mascha die maar naar Bill blijft kijken. "Kom maar lieverd," zeg ik en ik til haar op waarna ik naar Bill kijk. "Het komt goed, ja? Ik ga even deze kleine meid op bed leggen. Daarna kom ik terug," zeg ik en Bill knikt even.



Wanneer ik weer beneden ben sla ik mijn armen om Bill heen. "Vanaf volgende maand ga ik op mezelf," zeg ik, want sinds Bill en ik weer een koppel zijn heb ik nog niet de tijd gehad dat te vertellen.

"Wat? Serieus?" Vraagt Bill verrast en ik knik even.

"Ik heb een huisje gehuurd. Groot genoeg voor ons allemaal," zeg ik.

"Je hield er al rekening mee dat we weer samen zouden komen?" Vraagt Bill.

"Ik hield die optie open. Er is een kamer voor ons, voor Mascha, de tweeling kan zelfs apart slapen en dan nog blijft er een kamertje over," zeg ik en nu kan Bill toch weer glimlachen. Het is misschien te vroeg om te gaan samenwonen, maar de optie lijkt toch beter dan dat Bill hier bij mijn ouders blijft.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Voor iedereen wel goed
    En moeder ban Tom komt toch veel oplader.

    6 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen