Tom POV.

Wanneer ik klaar ben met mijn eerste rijles stap ik uit de leswagen waarna gelijk Kane naar mij toe komt gelopen. "Waarom heb je niet gezegd dat je rijlessen had?" Vraagt Kane.

"Bill en mijn ouders zijn de enige mensen die het weten. Ik had het jullie heus wel verteld wanneer we weer eens zouden chillen," laat ik Kane weten.

"Bill was niet heel aardig aan de deur," zegt Kane dan.

"Hadden we niet afgesproken dat je alleen telefonisch contact met mij zou hebben? Jij en Bill liggen elkaar niet, dus het was geen slimme zet om naar mijn huis te gaan," zeg ik tegen Kane.

"Wie heeft jou na de miskraam de hele tijd geknuffeld? Dat was Bill zeker niet," zegt Kane.

"Begin je daar nu alsnog over?" Vraag ik met een zucht. Mensen veranderen en dat is bij Bill zeker het geval. En het is niet dat hij het niet heeft geprobeerd, hij wist zich op dat moment gewoon geen raad omdat hij de pijn niet voelde.

"Sorry," zegt Kane en ik knik even.

"Het is al okay," zeg ik.

"Zullen we binnenkort samen chillen?" Vraagt Kane.

"Zonder de andere jongens?" Vraag ik verward.

"Ja, waarom niet. Door opleidingen en al die drukke dingen is het onmogelijk om iedereen nog samen te krijgen," zegt Kane en ik knik even.

"Okay, zaterdag?" Vraag ik en Kane knikt, maar ik ga niet langer dan een uurtje met hem rondhanden, want de rest van mijn zaterdag is aan Bill en de meiden besteed.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi
    Jammer Kane!!
    Je gaat het niet winnen!

    1 dag geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen