Een aantal weken later.

Bill POV.

"Ben je nog steeds misselijk?" Vraagt Tom en ik knik even terwijl Tom kusjes in mijn nek drukt. "Ik ga vandaag het ziekenhuis bellen. Ik moet door en ik weet dat ik dat met jou kan," zegt Tom.

"Ik ben er sowieso voor je. Als partner of als goede vriend, wat je op dat moment maar nodig hebt," zeg ik.

"Als partner klinkt goed. Je moet weten dat ik echt van je houd," zegt Tom.

"Dat weet ik," zeg ik en ik geef Tom een knuffel.

"Weet je wat, ik ga nu vast bellen," zegt Tom en ik knik even en wanneer Tom z'n rug naar mij toe heeft gekeerd pak ik de zwangerschapstest uit mijn zak en loop ermee naar de wc.

Wanneer ik de test heb gedaan wacht ik even af totdat hij positief blijkt te zijn. Ik loop snel de woonkamer in waar Tom nog aan de telefoon hangt. "Wacht, jullie wouden mij net bellen?" Hoor ik Tom vragen, dus besluit ik nog maar niet te storen. "Ze is wakker aan het worden? Dat is fantastisch nieuws!" Roept Tom uit en voorzichtig schuif ik de zwangerschapstest in mijn zak.

Wanneer Tom heeft opgehangen draait hij mijn kant uit, maar ik doe er alles aan om hem niet aan te hoeven kijken. Ik voel mij bijna schuldig over het feit dat ik ervan baal dat Nicole nu toch wakker wordt.

"Ga naar het ziekenhuis, wees er voor haar," zeg ik zachtjes.

"Het spijt me Bill. Je weet dat ik je nooit pijn heb willen doen," zegt Tom en ik knik even waarna hij vertrekt en ik begin mijn spullen te pakken. Hoe heb ik zo stom kunnen zijn, wetende dat er altijd een kleine kans zou zijn dat ze nog wakker zou worden zolang ze nog niet officieel was overleden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Grrr
    Arme Bill
    Al snap ik Tom blijdschap

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen