Drie maanden later.

Tom POV.

Vandaag is het de dag dat onze vrienden gaan trouwen. "Ik ga even checken of de kinderen al aangekleed zijn," zegt Bill en ik knik even, maar over het algemeen waren de kinderen echt super excited voor de bruiloft, want ze houden allemaal wel van feestjes. Dat hebben ze ook wel van hun ouders.

"En, zijn ze er klaar voor?" Vraag ik wanneer Bill weer terug is.

"Ja, we kunnen zo vertrekken en dan kunnen we Yolande ook gelijk meenemen zodat zij ook haar papa's kan zien trouwen.

"Ik haal de kinderen," zeg ik dan en Bill knikt waarna ik de kinderen haal zodat we naar het huwelijk kunnen vertrekken.



Wanneer we er zijn aangekomen rennen de kinderen gelijk naar de andere aanwezige kinderen, terwijl Yolande bij ons blijft. "Zo kan je, je papa's weer zien hoor," zeg ik tegen Yolande, ook al voelt ze zich bij ons net zo veilig, want ze woont ook bij ons.

"Ik hoop dat Yolande het vandaag volhoudt," zegt Bill en ik knik even, ook al is het niet het ergste als ze in slaap valt. Dat het voor haar nog wat saai kan zijn is denk ik alleen maar logisch.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ja maar ze is erbij geweest
    Dat is belangrijkste voor haar papa’s

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen