Tom POV.

"Ik ga maar," zeg ik na even en Kane knikt.

"Ik vond het fijn dat je er was," zegt Kane en ik knik.

"Ik vond het ook leuk. Tot snel," zeg ik en ik geef Kane een knuffel waarna ik vertrek.



Een paar dagen later zit ik in het ziekenhuis. Ik heb niemand verteld dat ik mij zou laten onderzoeken, maar ik wil gewoon weten waar ik voor de toekomst rekening mee kan houden. "Je wou weten of er voor jou een andere manier is om wel een zwangerschap te kunnen voldragen?" Vraagt de dokter en ik knik even. Het is pas voor over een aantal jaren. Eerst wil ik het nog echt op de romantische manier doen op onze huwelijksnacht die ooit komt, als het dan natuurlijk lukt en een paar jaar daarna gaat het pas om mij.

"Ik wil gewoon weten waar ik aan toe ben," zeg ik en de vrouw knikt begrijpend.

"Uit gegevens blijkt dat het bij u al bij de bevruchting misgaat en dat de miskraam binnen een paar weken plaatsvind omdat het niet kan groeien, maar de eicellen zien er verder goed uit," zegt ze.

"Dus?" Vraag ik.

"Dus, ook al gaat het nooit op de natuurlijke manier kunnen, we kunnen wel eicellen van jou nemen en zaadcellen van jouw vriend en op die manier de bevruchting op een goede manier laten plaatsvinden en ze dan in jouw baarmoeder plaatsen. Als het goed is zou dat moeten werken," zegt ze en ik knik. Met oog op de toekomst is het toch fijn dit te weten. Ik had Bill beloofd te wachten met dit onderzoek, maar ik zat er toch te veel mee in mijn maag en moest gewoon weten of het ooit mogelijk zou zijn en dat weet ik nu.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik snap Tom wel
    Zijn zorgen die hij nu niet nodig heeft naast de andere zorgen

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen