Tom POV.

Wanneer Bill de grens van de drie maanden heeft bereikt is het tijd om de babykamer te maken. "Brengt het geen ongeluk om de babykamer nu al te maken?" Vraagt Bill.

"Hij moet toch af zijn wanneer de baby bijna komt. Ongeluk gaat het niet brengen schat," zeg ik en Bill knikt langzaam waarna ik mijn armen om hem heen sla.

"Ik ben gewoon nog steeds bang. Je weet hoe traumatisch het was toen mijn kleine meid dood werd geboren," zegt Bill.

"Schat, dat weet ik, maar ik ben er voor je. Het komt helemaal goed. Dat beloof ik je," zeg ik en ook al weet ik dat het gevaarlijk is om zoiets te beloven, maar ik heb er echt een goed gevoel over. Z'n miskramen waren voor of rond de drie maanden, nooit er voorbij en z'n doodgeboren dochtertje kwam door die klap tegen die muur, iets wat echt geen tweede keer gaat gebeuren. De verloskundige zegt ook gewoon dat alles er perfect uitziet. Bill is gezond en de baby in z'n buik is dat op het eerste gezicht ook.

"Okay, dan kunnen we beginnen," zegt Bill en hij pakt een kwast en ik lach even.

"Kom," zeg ik en ik neem hem mee naar het kamertje dat leegstaat, maar binnenkort niet meer.



Wanneer de babykamer uiteindelijk helemaal af is leg ik mijn arm om Bill heen terwijl hij z'n hand op z'n buik laat rusten. "Het is perfect," fluistert Bill en ik knik even. Dat is het zeker. Het kamertje is prachtig geworden en over een aantal weken zal onze prachtige zoon of dochter dit kamertje in gebruik nemen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw super lief

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen