Bill POV.

Wekenlang vallen er dagelijks van dat soort briefjes door de brievenbus, waardoor ik nog amper heb kunnen genieten van het feit dat Tom en ik getrouwd zijn. "Ik kan er niet meer tegen. Hoe komen we er ooit achter wie die briefjes nu door de brievenbus gooit? Het moet de persoon zelf zijn, want er staat geen adres op," zeg ik.

"Ik kan een camera bij de deur laten monteren. Zo'n onzichtbare, zodat we het kunnen achterhalen," zegt Tom.

"Kost dat niet teveel?" Vraag ik.

"Ik heb een vriend die dat zou kunnen regelen met een fikse korting, dus dan lukt dat wel," zegt Tom.

"Okay. Bel die vriend dan maar snel op, want ik wil nu weten wie mijn stalker is," zeg ik, want wie zou mij kunnen stalken? Natuurlijk staat de optie dat het één grote grap is nog steeds open, maar dat merken we dan wel weer zodra we de dader kennen, want ik ga hem hoe dan ook, in het openbaar, confronteren. Dan legt hij mij uit waarom hij dat leuk vond om te doen.

"Ik ben zo terug," zegt Tom en ik knik even waarna hij wegloopt om te kunnen bellen en ik snap ook wel dat hij dat hier niet kan doen, want de meiden maken nogal wat lawaai.

Wanneer Tom dan terug is glimlacht hij naar mij. "Hij komt morgen gelijk langs. Binnenkort voel je, je dan hopelijk weer veilig," zegt Tom en ik knik even. Dat hoop ik ook, want zolang ik de dader niet ken durf ik de deur ook niet uit en dat terwijl Tom het sowieso al veel drukker heeft dan mij.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik hoop dat snel weten wie
    Dit is niet goed voor Bill en de andere
    Gelukkig helpt Tom meteen!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen