Tom POV.

Wanneer Bill uiteindelijk als enige nog overblijft in de kamer neem ik z'n hand vast. "Ik zie dat je ergens mee zit," zeg ik zachtjes.

"Er is niks, echt niet," zegt Bill.

"Volgens mij probeer je dat eerder jezelf wijs te maken dan mij. Bill, ik ken je goed genoeg om te zien wanneer er wat aan de hand is," zeg ik zachtjes.

"Ik, ik weet het," zegt hij waarna hij ineens in huilen uitbarst.

"Bill, er is toch niks mis met de zwangerschap?" Vraag ik bezorgd, maar Bill schudt langzaam zijn hoofd en ook al heb ik de energie nog niet om recht te zitten, voor Bill doe ik het toch en ik neem hem tegen mij aan. "Zeg me dan wat er wel is," zeg ik zachtjes.

"Je weet, diegene van vroeger?" Vraagt Bill voorzichtig en ik knik even. "Hij beweerd dat hij en ik een zoon hebben van tien jaar oud, Stefano. Het mag niet zo zijn Tomi, echt niet," snikt Bill en ik wrijf over z'n rug.

"Kan het zo zijn?" Vraag ik,

"Ik weet zeker dat ik een condoom gebruikte, maar met condooms gaan wel eens dingen mis en ik was dronken, dus het kan goed zijn dat ik dat heb gemist. Alleen, ik wil niet dat het zo is Tomi. Elene is zo blij om de oudste te zijn, dan kan ik haar niet ineens vertellen dat ze een broer heeft die nog jaren ouder is en, hij heeft dit allemaal alleen moeten doorstaan toen hij vijftien was en, fuck, ik denk dat hij het toen al probeerde te vertellen, maar omdat ik de dagen erna als vuil werd behandeld door hem heb ik nooit geluisterd. Ik wil dit niet," snikt Bill en ik druk een kus op z'n wang.

"Ik ben er voor je," fluister ik en zodra we thuis zijn maken we wel een plan. Een deel van Bill z'n verdriet komt ook duidelijk voort uit schuldgevoel, naar Elene, naar die andere vader en waarschijnlijk ook naar Stefano zelf.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Vind zo zielig voor Bill maar Tom is er gelukkig

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen