Negen maanden later.

Bill POV.

Tom is een dagje met Chloé en Fred weg en ik heb de grootste moeite moeten doen om niet te laten merken dat ik sinds deze nacht al weeën heb. Ik heb het geluk dat ik deze keer een kleiner buikje heb gehad dan normaal, want daardoor kon ik het goed verbergen, ook al weet ik dat Tom het idee begint te krijgen dat ik niet meer van hem houd, maar dat kan ik nu snel oplossen.

Ik begin te persen tot het kleine jongetje eruit is. "Ik noem jou Niek," zeg ik zachtjes en ondanks dat ik veel moeite heb gedaan om niet van hem te gaan houden, houd ik toch van mijn pasgeboren kindje. Ondanks dat alles wat ongemakkelijk voelt stap ik toch uit bed en ik maak Niek schoon waarna ik hem een luier omdoe en een rompertje bij hem aantrek. "Zo Niek, nu ben je ook nog eens knap," zeg ik waarna ik hem met mij meeneem en voor Brian z'n huis blijf ik even staan waarna ik op de bel druk.

"Bill, wat doe jij hier nu? Je hebt negen maanden niks van je laten horen en als ik kwam voor Chloé ging jij naar boven," zegt Brian.

"Dit is ons zoontje. Hij heet Niek. Jij moet voor hem zorgen Brian," zeg ik zachtjes.

"Je hebt hem al een naam gegeven. Je houdt van hem," zegt Brian en ik blijf Brian z'n blik ontwijken.

"En ik wil Tom niet kwijt. Als ik hem vertel wat er negen maanden geleden is gebeurt, hij gaat dat niet begrijpen," zeg ik en ik kijk Brian nu toch aan en gelijk loopt er een traan over mijn wang.

"Je wilt onze zoon niet kwijt," zegt Brian.

"Natuurlijk wil ik hem niet kwijt, maar het moet. Als Tom er naar vraagt is het van een one night stand en als hij van die buikpijn krijgt die jouw vader had en Chloé ook wel eens heeft, ga dan met hem naar een dokter," zeg ik en ik leg Niek voorzichtig in Brian z'n armen.

"Bill, dit ga je niet volhouden," zegt Brian.

"Het moet," zeg ik waarna ik met een zwaar hart wegloop.



Eenmaal thuis ruim ik alles in de slaapkamer op en het is net op tijd opgeruimd voor het moment dat Tom en de kinderen terug zijn.

Ik loop dan ook gelijk naar Tom toe en knuffel hem stevig. "Je hebt me al in geen maanden geknuffeld," zegt Tom verward.

"En dat ga ik vanaf nu weer verbeteren. Ik ga een verrassing voor je plannen, dus bereid je maar voor," zeg ik en ik geef Tom een zoen. Vanaf nu kan alles weer normaal worden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Bill ik schopt je naar de maan
    Je moet het Tom vertellen! Negen maanden geleden!
    Nu duw je hem weg! Je zoontje ook!
    Dat houd jij niet vol
    Tom heeft het echt wel
    Door gehad
    EN IK HAD JE GEVRAAGD HEM NIET ZWANGER TE MAKEN

    1 maand geleden
    • syllie1992

      Hihi, sorry, maar dat plan was al ontstaan voordat ik die reactie las😳🤐 Maar ja, op deze manier is het voor Bill inderdaad niet vol te houden.

      1 maand geleden
    • Luckey

      Hahaha is jou verhaal hè
      Ik loop je maar te plagen 😉
      Ja ben benieuwd hoe lang duurt voor Bill in stort

      1 maand geleden
    • syllie1992

      Hihi, ik weet het:)

      En ik snap het, ook deze keer heb ik het volgende deel al sinds gisterenavond in mijn hoofd:D

      1 maand geleden
    • Luckey

      Oh ik ben benieuwd wat je gat doen

      1 maand geleden
    • syllie1992

      :)

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen