Bill POV.

Vandaag is eindelijk de dag aangebroken dat Koert mee naar huis mag. De dag waar ik al weken naar heb toegeleefd. "Tomi, je hoeft niet mee om Koert op te halen he, dat weet je," zeg ik.

"Ik ga graag mee schat. Ik ben misschien zwanger en rust is altijd mooi meegenomen, maar op dit moment is er niks wat mij belemmert," zegt Tom en ik knik even, ook al bedoelde ik het niet zo. Ik weet dat Tom alles nog altijd met gemak dan. Als alles goed gaat duurt het ook nog wel een paar maanden voordat hij moet bevallen van ons meisje.



Wanneer we bij het ziekenhuis staan zie ik Lucas ook staan. "Wie heeft hem verteld dat Koert vandaag naar huis mag," sis ik en Tom neemt mijn hand in die van hem.

"Probeer ontspannen te blijven, ja? Hij probeert vast een reactie uit te lokken om tegen jou te gebruiken. Dat willen we niet," zegt Tom en ik knik even en besluit Lucas maar te negeren. Tom heeft gelijk, ik moet mij niet laten uitdagen. Één foute keuze en ik sta ineens een stuk minder sterk wat Koert betreft.

Na even ligt Koert in de maxi cosi en natuurlijk komt Lucas recht voor ons staan wanneer we naar buiten willen lopen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Lucas ga aan de kant of ik schop je aan de kant
    Je laat koert met rust

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen