Tom POV.

Ik loop, zo goed als mogelijk, langs de menigte, op zoek naar de schutter, wanneer ik ineens aan de kant wordt getrokken. "Fuck, Bill?" Vraag ik verbaasd.

"Ben je gek? Ik wil jou niet kwijt, met dat wapen stop je hem niet. We moeten op versterking wachten. Ik heb dat team al opgeroepen," zegt Bill.

"Maar het is toch onze taak," zeg ik.

"Ja, maar onze wapens zijn kleiner. Daar lacht de schutter om," zegt Bill en ik bijt in mijn lip.

"Ik heb ook even gedacht dat ik jou kwijt was," zeg ik zachtjes en Bill kijkt mij even aan.

"Ik zoek altijd wel veilige plekken op," zegt Bill en wanneer we weer schoten horen trekt Bill mij lager. "Zo laag als mogelijk blijven, dan heb je de minste kans om geraakt te worden," zegt Bill en ik knik even terwijl er nog steeds gegild wordt. Het is hier ook niet makkelijk om weg te komen. "Hulp komt eraan Tom. We redden dit wel," zegt Bill.

"Ik hoop het, want wat gebeurt er anders met de kinderen?" Vraag ik.

"Die gaan dan naar Eduardo. Je weet dat ik dat al heb geregeld vanwege ons werk, maar we moeten er vanuit gaan dat, dat nooit nodig gaat zijn," zegt Bill, terwijl de schoten toch steeds dichterbij lijken te komen en wanneer ik nog wil antwoorden op Bill legt hij z'n vinger op z'n lip. Niet dat de schutter ons boven het lawaai uit zou kunnen horen, maar we kunnen toch maar beter veilig zijn.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Hoop dat het goed komt

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen