Bill POV.

Die avond ga ik bij Tom zitten en ik pak z'n hand vast, want ik weet dat hij daar inmiddels wel iets voelt. "Ik zat te denken, misschien is het goed als ik hier thuis beval. Geen gedoe om jou in het ziekenhuis met mij te krijgen," zeg ik en ik zie Tom even knikken.

"Dat is een goed idee. Zolang je niet eigenwijs gaat doen als het blijkt dat je wel naar het ziekenhuis moet doordat er een risico is," zegt Tom.

"Dat beloof ik," zeg ik en ik geef Tom een kusje en leg mijn hoofd op z'n schouder. "Ik heb morgen een echo," zeg ik dan tegen Tom. Eigenlijk wou ik dat vandaag plannen, voor Tom z'n onderzoeken zodat we dat in één keer door zouden kunnen doen, maar dat ging helaas niet.

"Okay. Denk je dat ik mee kan?" Vraagt Tom.

"Als mijn vader weer mee gaat moet dat zeker kunnen," zeg ik, want ik wil Tom er ook dolgraag bij hebben.

"Dan kan ik niet wachten op de echo," zegt Tom en ik glimlach even.

"Ik ook niet," zeg ik en ik zet mij tegen Tom aan op het bed en zoen hem liefdevol en Tom zoent mij terug.

"Bill, had ik altijd snel een stijve?" Vraagt Tom.

"Ehm, ja, hoezo?" Vraag ik.

"Omdat ik dat sinds mijn ongeluk ook niet meer heb gehad," zegt Tom en ik knik even.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw dat is wel een heel goed teken!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen