Foto bij 4

Mijn ogen gaan naar de man die rechts van mij staat, ik bestudeer hem aandachtig. Hij staat daar, met zijn handen in zijn zakken, nonchalant. Ondanks het zomer weer draagt hij een zwarte lange broek met een zwart overhemd, die half los geknoopt is. De tatoeages zijn duidelijk zichtbaar, op zijn zon gebruinde huid. Pas dan kijk ik omhoog, mijn gezicht moet volledige verwarring uitstralen, want Florian vraagt meteen of wat er is. Maar ik negeer hem en blijf recht in de ogen van de man kijken, die kleur, die ogen.

"Ik ben niet je mate. Bemoei je met je eigen zaken, ik behandel mijn vriendin hoe ik dat wil. Kom Eloise." Ik voel hoe Florian zijn arm om mijn heup slaat en mij mee wil trekken, ik geef licht mee, terwijl ik nog steeds gehypnotiseerd naar de man kijk. "What the fuck El? Ken jij die freak? Hou op met staren." Hij sist het naar mij tegen mijn haren aan, langzaam draai ik mij naar Florian om. Ik weet mijzelf uit de hypnose te trekken en mij bewust te worden van wat hij allemaal zegt.
"Nee en nogmaals, laat mijn fucking, freaking arm los." Ik doe dit expres, als hij niet wil dat ik ga schelden, kan hij het krijgen. Het feit dat hij mij zo behandeld en dat nog wel voor de ogen van iemand anders, voelt verschrikkelijk. Ik krijg FLorian zijn waarschuwende blik, deze geeft hij mij altijd als ik te ver ga voor hem. Als ik mij niet gedraag of brutaal ben richting hem of andere, kan hij mij zo waarschuwend en oordelend aankijken.

"Wij kunnen elkaar nog niet, Florian is het?" De man zorgt er weer voor dat de aandacht op hem gericht is, terwijl hij naar voren loopt. Mijn ogen scannen hem opnieuw, 'echt waarom komt hij toch zo bekend voor?'
Florian laat mij los en doet een stap naar voren, zodat hij iets voor mij staat voor hij antwoord geeft. "Gaat je niks aan wie ik ben," maar de man, negeert dit compleet. Hij steekt een hand uit, met een gevaarlijke grijns om zijn lippen. Mijn ogen gaan van zijn gezicht, over zijn borst naar zijn uitgestoken hand. Aan zijn hand glimmen verschillende ringen een zegelring, 1 met een leeuwenkop en 2 grote gouden letters.

'Afzichtelijk, wie wil dat nu?'

Maar mijn blik vliegt meteen weer terug, naar de nog steeds uitgestoken hand die Florian niet aanneemt. Het voelt alsof iemand mijn gedachtes en herinneringen los laat, ze terug in mijn hoofd stopt. Hierdoor ontstaat complete paniek. Mijn hart begint versnelt te kloppen, mijn ademhaling gaat sneller. Mijn oren suizen en ik voel de paniek toeslaan.

'Nee, nee, nee, dit kan niet waar zijn!'

Ik struikel in paniek naar achter, terwijl mijn ogen lijken vast te zitten aan zijn ringen, de ringen die de letters H.S laten zien aan zijn vingers. Het is alsof het zwarte gat wordt opgelost en ik langzaam mijn zicht terug krijg, want ik zie hem voor mij in een witte jas en broek. Die ogen die mij aankeken, de handen die zich om mijn keelsloten.
Ik kijk geschokt terwijl de man begint te lachen, het is een geniepige, koude lach. Kippenvel verschijnt op mijn huid, als reactie op die lach. Ik trek mijn blik los van zijn hand, die hij ondertussen tot een vuist gebald heeft en ik richt mij op het monster voor mij. De gene die mijn leven probeerde te eindigen, Harry Styles.
"Eloise, ik had niet verwacht dat je mij zou herkennen. Ik had nog zo mijn best gedaan, dat je dat niet zou doen." Mijn handen gaan als reactie naar mijn keel waar de blauwe plekken zitten en de pijn nog steeds voelbaar is.

"Wie ben jij? Heb jij dit mijn vriendin aangedaan?" Florian stapt op hem af, duwt Harry hard tegen zijn borstkas aan.
"Ik ben jouw ergste nachtmerrie als je dat nog eens flikt of haar nog eens pijn doet, begrepen?" Hij doelt op het feit dat Florian hem tegen zijn borstkas duwde, maar ik snap het laatste niet helemaal. Wat kan hem dat schelen, hij probeerde mij te smoren. Ik zie hoe hij mij bekijkt, hij gaat met zijn tong over zijn onderlip en zuigt deze vervolgens naar binnen. Hij kantelt zijn hoofd een klein beetje, als zijn ogen van Florian naar mij gaan.


Kennen jullie de scenes uit een standaard natuurfilm waar een panter gebukt in het gras ligt, zijn tong over zijn neus gaat, oren plat op zijn kop, klaar om aan te vallen? Nou, zo kijk Harry Styles, walgelijk.

"Stop met kijken, wat is jouw probleem man?" Florian stapt opnieuw naar voren, hij is bijna net zo lang. Hun neuzen raken elkaar bijna, maar het is erg duidelijk dat Harry er niet van onder de indruk is. "Ik vroeg je wat," het verbaast mij dat Florian zo dapper is. Terwijl hij nu zijn borst tegen die van Harry plaatst, die hierdoor even zijn ogen naar beneden richt.

"That's it... Ik heb je gewaarschuwd." Ik schrik als hij Florian vast grijpt en zijn hoofd onder zijn arm klemt, hij sleurt Florian vervolgens naar zijn auto en grijpt hem vervolgens bij zijn haren. Dit gebeurd snel, terwijl Florian probeert terug te vechten, maar het is duidelijk dat hij daar niks van maakt. Als hij raakt, lijkt Harry het niet eens te voelen, alsof hij een harnas aanheeft.

"1. Probeer nooit mij te intimideren, dat fucking lukt je niet." Hij slaat Florians hoofd keihard tegen de rand van het dak van de auto aan, Florian kreunt en jammert door de klap. Hopeloos vecht hij tegen Harry, zin heeft het nog steeds niet. Ik loop snel op ze af en ik probeer Harry zijn arm vast te grijpen, wat ik doe.

'Zei ik iets over een harnas? Ik denk dat deze man van staal is..'

Maar Harry heeft maar 1 arm nodig, terwijl ik smeek hem te stoppen en aan zijn arm trek, praat hij verder. "2. Raak mij nooit meer aan." Opnieuw knalt hij Florian zijn hoofd tegen de auto aan. "3. Je vriendin is niet je verdomde slaaf, ze heeft zelf een mening. Dus als ze nee zegt, is het nee. Begrepen?" Hij schud aan de haren van Florian, terwijl hij als een lappenpop beweegt. "Antwoord mij." De toon van Harry is laag, rauw en beangstigend. Ik probeer zijn aandacht te trekken door hem harder aan zijn arm te trekken, wetende dat deze man in staat is iemand te vermoorden is idioot. Maar als hij zo door gaat, is Florian straks zijn volgende slachtoffer.
"Harry stop alsjeblieft, je hebt met mij problemen, niet met hem." Even kijkt hij mij aan en kijkt hij naar mijn handen om zijn arm, zijn ogen die eerst nog zo helder groen waren zijn nu beangstigend zwart. Alsof de kleur eruit gezogen, alsof zijn ziel plaats gemaakt heeft voor leegte. Maar als snel richt hij zijn blik zich weer op Florian, het feit dat ik ondertussen mijn nagels in zijn arm heb gezet negerend, opnieuw schud hij Florian om antwoord te krijgen.
"Ja, ik heb het begrepen." Kreunt Florian uiteindelijk, waarop ik ik opgeluchte zucht slaak. Ik dacht voor een seconde dat hij hem met rust zou laten, maar niets is minder waar. Hij slaat opnieuw Florian zijn hoofd tegen de auto, met iets meer kracht en Florian zakt bewusteloos op de grond neer, terwijl er een straal bloed uit zijn hoofd loopt.
"Wa-wat heb je gedaan?" Geschokt kijk ik naar Florian die daar op de grond ligt, zou hij nog ademen? Ik laat Harry zijn arm los en wil op Florian aflopen, maar ik word bij mijn middel terug getrokken. Hard kom ik tegen Harry zijn borst aan, een kreun en adem ontsnapt mij door de klap. Ik ga meteen over in een vechtmodes, ik sla en probeer mij uit zijn armen te krijgen. Ik doe mijn best mijn stekende hoofd en zere arm te negeren, maar het is niet genoeg en uiteindelijk sta ik bevend en met tranen in mijn ogen vast in een ijzeren greep. Mijn hoofd duizelt en het is ergens maar goed dat er een ijzeren greep om mij heen zit, anders zou ik nu op de grond liggen denk ik. Het duurt dan ook even voor ik voel dat Harry mij aanraakt, maar het moment dat ik dat door heb, trek ik mijn hoofd weg. Ik voel namelijk zijn vingers over mijn wang gaan, doordat ik mijn hoofd wegtrek klakt hij afkeurend met zijn tong.


"Je bent pittiger dan ik had verwacht, dat staat je goed." Dan pakt hij met zijn hand mijn gezicht vast, zijn hand klemt zich om mijn kin en zijn vingers prikken in mijn wang, ik voel hoe zijn vingers duidelijk blauwe plekken veroorzaken. Met behoorlijk wat agressie in zijn ogen trekt hij mij richting zijn gezicht, terwijl hij naar mij sist. "In jaren is niemand zo dom geweest tegen mij in te gaan, helemaal niet als ik iemand nog waarschuw ook. Maar jij, jij doet dat en ik haat het." Ik verzamel mijn moed bij elkaar, dat heb ik echt wel nodig nu.

"Wat nu? Probeer je mij weer te vermoorden Harry Styles?"

'Smooth Eloise, die bibber in je stem heeft hij vast niet gehoord.'

Ik zie dat zijn lippen een glimlach vormen, het is namelijk net iets meer dan die arrogante grijns die op zijn gezicht geplakt lijkt te zijn.
"Nee, ik heb bedacht dat dat zonde zou zijn." Ik voel hoe een beetje vechtlust weer toe neemt, alsof hij dat weet aan te wakkeren door alleen die irritante arrogantie van hem en ik probeer mijn gezicht te verlossen uit zijn greep. Ik klem mijn handen om zijn pols, hard trek ik zijn hand weg, van mijn gezicht.
"Nou, rot dan op en laat mij met rust. Ik moet bij Florian kijken of je hem niet vermoord hebt, creep" Ik voel hoe hij mij nog dichter tegen zijn lichaam aandrukt, ik voel zijn riem tegen mijn buik prikken als bewijs.
"Daar hebben wij een probleem, ik wil niks liever dan jouw 'niet' met rust laten. Die waardeloze vriend van je is niet dood, hij houdt alleen tijdelijk zijn poten thuis."
Uit mijn lippen komt niets minder dan een 'o,' geloof mij, ik voel mij heel stom door dat antwoord. Maar in mijn verdediging, ik sta hier nog steeds gevangen in zijn armen. Ik ben verward en ik heb overal pijn op dit moment, deze situatie kon ik zo niet gebruiken. De angst die ik in mij hebt, werkt nou ook niet bepaald mee.
Dan voel ik zijn vinger opnieuw over mijn kaak gaan, ik kijk omhoog en zie hem bedenkelijk naar mij kijken. "Hou je van hem?" Hij doelt op Florian, die daar als een hoopje op de grond ligt. Ik knik, snel en vol overtuiging. Ik zie hoe zijn frons op zijn voorhoofd dieper wordt, terwijl hij mompelt. "Dat zullen we nog wel eens zien."

"Waarom probeer jij je niet nu hopeloos uit mijn armen te vechten? Waar is de eerdere angst van eerder gebleven?" Opnieuw antwoord ik zijn vraag, zonder er bij na te denken.
"Je hebt net gezegd dat je het zonde vind mij te vermoorden, dat is redelijk geruststellend." Ik hoor een grinnik uit zijn keel oprijzen, terwijl hij mij eindelijk los laat en van mij weg stapt.
"Je kunt maar beter willen vechten en angstig blijven. Want dat ik je niet wil vermoorden betekend niet, dat als ik klaar met jou ben, jij jezelf niet van kant wil maken Eloise."
Zijn ogen glijden over mijn lichaam heen, langzaam en donker.

"Pas goed op jezelf, ik volg elke beweging van jouw vanaf nu. You are still a dead girl, Honey."

Ik sla mijn armen beschermend om mijzelf heen, de combinatie met zijn blik, stem en de dreiging laten mij meteen onveilig voelen. Laat ik zeggen, onveiliger dan dat ik mijzelf nu voel.
Ik zie dat zijn ogen naar het huis van Liz gaan, automatisch volgen mijn ogen die van hem en ik kijk waar hij naar kijkt. Ik zie Liz verschijnen in de deuropening, zoekende naar waar Florian en ik zijn. Dit alles bij elkaar duurde misschien 6 seconden, maar Harry Styles is verdwenen, opgelost in de wind.

Even heb ik kortsluiting in mijn hoofd, niet goed wetende wat ik moet doen. Moet ik kijken of hij echt weg is? Of ik veilig ben of Liz veilig is? Maar de stem van Liz haalt mij uit mijn overpeinzingen en ik draai mij naar haar hysterische stem toe. "What the hell? Wat is er gebeurd Eloise, wat is er gebeurd met Florian?" Ik kom naar haar toe, mijn ogen zien de deuk in het dak van de auto, shit hey..
Ik kniel bij Florian neer, ik voel zijn pols, check zijn hals en kijk of hij nog op ons kan reageren. Hij bromt wat, terwijl ik hem probeer bij te brengen. Als ik merk dat Florian reageert, beantwoord ik Liz haar vragen van eerder.
"Iemand zag dat Florian mij pijn deed, hij wilde mij mee de auto in nemen naar huis. Maar ik weigerde en hij greep mij bij mijn zere arm, hij liet mijn arm maar niet los. Toen kwam er iemand die behoorlijk boos op Florian werd en hij knalde zijn hoofd tegen de rand van de auto."
"Whut!? Ik was er niet eens om dat zelf bij hem te doen. Die klootzak verdiend het wel, je bent al zo zwak en dan doet hij dit? Ik zat op de wc, echt het spijt mij. Voortaan als Florian wil praten, blijf ik in de buurt."
Ik kijk haar vanuit mijn ooghoeken aan, ik geef haar een 'meen je dit serieus' blik. Ik kan amper geloven dat ze dit echt meent.
Ik probeer Florian weer bij ons te krijgen, maar het lukt niet. Elke keer valt hij weer weg, ik begin mij zorgen te maken en ik voel de tranen opkomen.
"Oké, weet je, hij reageert mij echt te sloom. Ik bel een ambulance, die kunnen hem wel helpen. Eloise laat het, hij is het niet waard. Je staat te trillen op je benen en je ziet lijkbleek, kom doe je jas weer aan en ga naar huis. Ik wil namelijk niet eens weten waarom die op de grond ligt. Ik handel het verder wel af."
Boos kijk ik haar aan, "ik zit in een relatie met hem, al 4 jaar. Ik kan hem niet zomaar aan zijn lot overlaten hier." Maar dan kijkt ze mij ook boos aan en wijst met een vinger naar mij toe. "Al zat je 10 jaar met hem opgescheept, hij is een zak. Hij laat je altijd zitten, hij stelt je altijd teleur. Iedereen ziet het, behalve jij. Die vreemde die hem nock-out heeft geramd zag het, ik zie het, je ouders moeten het zien. Laat hem los, alsjeblieft. Hij doet je pijn, keer op keer. Nu zelfs fysiek, daar trek ik een lijn. Naar binnen nu, wees blij dat ik hem niet aanklaag." Met grote ogen kijk ik naar Liz, ik zie dat ze het meent. Dat deze woorden al heel lang binnen in haar zaten en ze eindelijk naar buiten mogen.

"Ik zou de gene die dit gedaan heet een bloemetje moeten sturen, klootzak die je bent Florian." Liz moppert door, terwijl ik de jas aantrek en haar denkbeeldig een tik verkoop. ze zou eens moeten weten wat er gebeurd is, Florian is erg dat weet ik, maar hij is wel mijn Florian. Hij is nu gewond en ik ben totaal vergeten wat er eerder gebeurd is, de woorden dat ik genoeg van hem zou hebben, klinken nu onwerkelijk. Ik hou van hem, we moeten gewoon onze relatie verbeteren. Dan komt vast alles weer goed.
Ik draai mij om, terwijl Liz woest naar haar huis wijst terwijl ze aan de telefoon hangt. Ik moet de situatie proberen los te laten en naar binnen te gaan, ik moet slapen en rust zien te krijgen. Want Liz gaat het regelen, daar vertrouw ik op.

Reacties (2)

  • Elix

    Ik ben het helemaal met Liz eens, laat hem gaan Eloise!
    En vergeet niet dat Harry meekijkt! You are still a dead girl.

    1 maand geleden
  • LeLouisx3

    Harry heeft een weak spot voor El (of lijkt het alleen maar zo?)
    Ik vind Eloise wel een leuke meid!

    Kan iemand die Florianflikker komen halen of er met een bulldozer overheen rijden? Wat een irritante kerel! Ik moet hem niet!!
    Liz is geniaal om hem daar zo te laten liggen.

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen