Bill POV.

Wanneer Tao en Wilco weer thuis zijn roept Yolande weer papa, maar ook deze keer richt ze het op mij. "Sorry," zeg ik gelijk tegen mijn vrienden.

"Dat is toch niet erg. We zijn alleen maar blij dat ze weer een woordje zegt," zegt Wilco en hij pakt Yolande op.

"Maar ze noemde mij papa," zeg ik zachtjes.

"Dat is toch niet erg. We zijn ook één grote familie, als je het zo bekijkt. Daarnaast snapt ze over een aantal jaar beter hoe het allemaal precies in elkaar zit," zegt Wilco en ik knik even.

"Maar ik heb er niet altijd een geheim van gemaakt dat ik best wel jaloers was op het feit dat jullie er een kleintje bij hadden gekregen," zeg ik zachtjes. "Denken jullie dan niet dat ik het expres heb gedaan?" Vraag ik.

"Bill, we weten dat jij nooit zover zou gaan," zegt Tao deze keer.

"Echt?" Vraag ik en Tao knikt en ik glimlach even. "Gelukkig maar, want ik zou mij waarschijnlijk niet hebben vertrouwd," zeg ik.

"Wel als je jouw beste vriend was en weet dat die beste vriend niet tot zoiets in staat is," zegt Tao waarna ik een knuffel van hem krijg.

"Jullie zijn de besten," zeg ik.

"Awh, nee, jij bent super. We horen bij elkaar, als vrienden," zegt Tao en ik glimlach even. Ik heb echt de beste vrienden, of eigenlijk hebben Tom en ik de beste vrienden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw super lief gewoon!
    Echte vrienden zijn ze

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen