Bill POV.

"Ik hou van je Tom," zeg ik en hij kijkt mij even aan.

"Ik herinner het mij misschien niet, maar ik voel dat ik ook van jou houd," zegt Tom en ik krijg tranen in mijn ogen.

"Je bent mijn held Tom. Ik heb zoveel respect voor je," zeg ik en ik zoen hem opnieuw waarna ik dicht tegen hem aan ga zitten. "Ik had die dag gewoon alleen boodschappen moeten gaan doen in plaats van jou mee te nemen, dan zat je hier nu niet," zeg ik zachtjes.

"Dan had hij misschien op jou geschoten en was je dood geweest. Hoe kut dit ook is en hoe kut het ook voelt, dan is dit beter dan dat," zegt Tom en ik knik even waarna ik Tom weer liefdevol zoen en ik ben blij om weer echt close met Tom te kunnen zijn.



Wanneer we de volgende dag bij de echo zijn glimlach ik even naar Tom. "Wil jij het geslacht weten?" Vraag ik.

"Ik denk het niet. Een verrassing lijkt mij leuk," zegt Tom.

"Mij ook," zeg ik en ik ben blij dat we ook nu op één lijn zitten daarover.

De echo wordt gemaakt en ik kijk even verbaasd wanneer Tom mijn hand stevig vastpakt, want zo'n stevige grip heb ik niet meer van hem gevoeld sinds dit alles is gebeurt en ik glimlach even naar hem. "Dat is jullie kindje. Armpjes, voetjes, alles er op en eraan, zo lijkt het," zegt ze met een vriendelijke glimlach. Ik vraag mij toch af hoe ze geslachten kunnen aflezen, want ik zie het niet. Gelukkig maar, want anders kon het voor ons nooit een verrassing blijven.

Na even gaan we de gang weer op. "En? Krijg ik een kleinzoon of dochter?" Vraagt mijn vader en ik lach even.

"Wacht maar totdat hij of zij geboren is. Dat doen Tom en ik ook," zeg ik met een glimlach waarna ik Tom vooruit duw, mijn vader verbaasd achterlatend.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw super lief!!
    Tom handen reageren steeds beter!
    Tom moet het doen voor Bill gewoon!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen