Foto bij 135 - Back to you

[Maud P.O.V.]
De rest van de vlucht gaat in een soort waas aan je voorbij. Het enige waar je je nog op kan focussen is dat je zo snel mogelijk bij het ziekenhuis waar je oma ligt moet zien te komen. Bill houdt je nauwkeurig in de gaten, alsof hij bang is dat je één of andere mental breakdown gaat krijgen. Je trommelt ongeduldig op je bovenbenen en, hoewel je blik op het tv-schermpje voor jullie gericht is, krijg je precies niks mee van de film die hij heeft uitgekozen. Je moet het vliegtuig uit en zorgen dat je zo snel mogelijk in een huurauto zit en kan gaan. Het idee dat je niet eens bereikbaar bent nu zorgt ervoor dat je je alleen maar meer gespannen voelt. Je bent ietwat opgelucht als je de vliegtuigstand van je telefoon uit kan zetten en ziet dat je nog geen gemiste oproepen of berichtjes hebt.
Maud: Wij zijn geland. Komen gelijk door naar zh. Tot zo xx
Mama: Oké lieverds. Tot zo xx
Je werpt een ongeduldige blik richting de autoverhuur, waar Bill in de rij staat. Het duurt zo te zien nog wel even voordat hij aan de beurt is, maar zodra zijn blik de jouwe kruist, wenkt hij je. Je trekt jullie koffers achter je aan en gaat naast hem in de rij staan.
“What’s up?”
“I can’t drive like this,” weet hij gapend uit te brengen. “I don’t blame you or anything, but I haven’t slept at all and I just don’t think it would be right for me to be driving now.”
“Crap. You’re right.” Je zucht en kijkt naar de klok in het kantoortje. Half elf. Met een beetje mazzel kunnen jullie rond een uur of twaalf bij je oma zijn. Als die godvergeten rij maar eens op zou schieten. “I guess that also means that I have to rent the car, huh?”
“No, but I do need to register you as a second driver.”
Je knikt langzaam. Ergens verbaast het je dat hij nog zo helder nadenkt, terwijl hij duidelijk doodop is. Je werpt opnieuw een blik op de klok. 10.31h. Terwijl je toch zou zweren dat jullie hier al zeker tien minuten staan. Uiteindelijk staan jullie na een klein kwartiertje buiten met de autosleutels. Je rookt in een soort toptempo een sigaret, terwijl jullie de auto zoeken. Dan laden jullie de koffers in en stappen in. Hoewel je normaal gesproken direct gebruik zou hebben gemaakt van de bluetooth radio, kan je nu niet wachten om eindelijk de parkeerplaats van Schiphol af te draaien. Iedere minuut dat jullie langer onderweg zijn, is een minuut die je voor je gevoel niet kan missen. Je houdt je ogen strak op de weg gericht, maar als je uiteindelijk al een tijdje op de snelweg rijdt, kijk je even naar Bill. Hij ligt met zijn hoofd tegen het raam aan en slaapt. Je lippen krullen in een glimlach. Al is het bij elkaar misschien een uurtje dat hij nu kan slapen, hij heeft het hard nodig. Je kan gelukkig flink doorgassen en je parkeert rond tien voor twaalf de auto voor het ziekenhuis. Alsof hij het aanvoelt komen, opent Bill op dat moment zijn ogen.
“We there yet?” gaapt hij, terwijl hij zich uitrekt.
“Yep.” Je voelt de zenuwen door je lijf gieren. “Let’s go.”
Je hebt de pas er flink inzitten, maar als je voor de ingang van het ziekenhuis staat, durf je ineens geen stap meer te verzetten. Bill pakt je hand vast en knijpt er zacht in.
“Are you okay?”
“I guess. I’m a little scared to go in,” geef je toe. “It doesn’t feel right.”
“Do you want to smoke a ciggie before we go in?”
Je knikt en jullie lopen naar de afgezette rookruimte. Je handen trillen als je een sigaret opsteekt, maar dat probeer je zo goed en kwaad als het kan te negeren.
Mama: Zijn jullie er al bijna?
Maud: Ja. Staan nu voor de ingang.
Mama: Ik kom jullie wel even ophalen. xx
Je maag keert zich om. Waarom komt ze jullie halen? Wat is er mis? Je neemt nog een trekje van de sigaret en trapt hem dan op de grond uit. Je blaast snel de rook weer uit. “Let’s go. My mom’s coming down to pick us up.”
“Why?” Bill kijkt je puzzelend aan. “Is everything all right?”
“I don’t know.”

Reacties (2)

  • Luckey

    Arme Bill maar hij wilt maud steunen
    Wat is er aan de hand?!

    3 weken geleden
  • Luckey

    Arme Bill maar hij wilt maud steunen
    Wat is er aan de hand?!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen