Bill POV.

Wanneer mijn training klaar is ga ik terug naar mijn appartement, en aangezien ik Tom mijn reservesleutel had gegeven zit hij al op de bank tv te kijken. "Het voelt fijn, bij jou thuiskomen," zeg ik, iets wat waarschijnlijk voorlopig niet een langdurig iets kan zijn, tenzij één van ons zou stoppen of dat we bij dezelfde club terecht zouden komen. En als we beiden geselecteerd worden voor een EK of een WK zijn we ook wel een aantal weken samen, maar echt samenwonen blijft lastig.

"Ik ben blij dat je dat zegt," zegt Tom en hij zet de televisie uit waarna hij naar mij toe komt gelopen en mij een zoen geeft. "Ik hoop dat je geen last hebt gehad tijdens je training," zegt Tom.

"Die is wel wat gewend sinds onze eerste keer samen hoor," zeg ik en Tom lacht even waarna hij z'n armen om mij heen legt.



De volgende dag na de wedstrijd word ik bij de coach geroepen. "Normaal heb je nooit moeite met scoren, maar nu ineens eindigt het 0 - 0?" Vraagt mijn coach.

"Het zal niet meer gebeuren," zeg ik zachtjes, wetende dat Tom ook niet zijn beste wedstrijd speelde. Het leek gewoon wel alsof we niet voluit durfde te gaan wanneer de ander in de buurt was. Dat moet zeker anders tijdens de wedstrijd in Amsterdam, want anders valt het iemand met een goed oog straks nog op en dat willen we ook niet.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Dat gaat zeker opvallen
    Kom op boys

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen